Ο Clark Gable (Κλαρκ Γκέιμπλ, 1901–1960), ο «Βασιλιάς του Χόλιγουντ», γεννήθηκε στο Cadiz του Οχάιο ως William Clark Gable και έπαιξε σε περισσότερες από 60 ταινίες σε 37 χρόνια καριέρας. Κέρδισε Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για το «It Happened One Night» (1934) και έγινε παγκόσμιο σύμβολο ως Ρετ Μπάτλερ στο «Όσα παίρνει ο άνεμος» (1939). Η τρίτη του σύζυγος, η Carole Lombard, σκοτώθηκε το 1942 σε αεροπορικό δυστύχημα. Η τελευταία του ταινία ήταν «The Misfits», με τη Marilyn Monroe. Δύο ημέρες μετά το τέλος των γυρισμάτων, στις 6 Νοεμβρίου 1960, έπαθε στεφανιαία θρόμβωση. Πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1960, στα 59 του, από δεύτερη καρδιακή προσβολή. Είναι θαμμένος δίπλα στη Lombard, στο Forest Lawn του Glendale.

Ο Gable έγινε μύθος πριν πεθάνει, και ο θάνατός του τον έκανε ακόμα μεγαλύτερο. Η ιστορία των τελευταίων του γυρισμάτων, με τη ζέστη της Νεβάδα, τις καθυστερήσεις και τα ακροβατικά που επέμενε να κάνει ο ίδιος, έχει γίνει σχεδόν παραβολή για την κούραση ενός ηθοποιού που δεν ήθελε να φανεί ότι γερνά. Οι ιατρικές λεπτομέρειες όμως είναι λιγότερες απ’ όσο νομίζει κανείς, και αρκετά από όσα λέγονται δεν στηρίζονται από τις πηγές. Εδώ θα βρεις τι ξέρουμε και τι όχι. Για τον τόπο όπου αναπαύεται, δες τη σελίδα για το νεκροταφείο Forest Lawn Glendale.

Clark Gable: ένα παιδί χωρίς μητέρα στο Οχάιο

Ο William Clark Gable γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1901 στο Cadiz του Οχάιο. Ο πατέρας του, ο William Henry Gable, ήταν εργάτης σε πετρελαϊκές γεωτρήσεις και η μητέρα του, η Adeline Hershelman, πέθανε όταν ο μικρός ήταν δέκα μηνών. Τον λέγανε Clark, και ο πατέρας του τον φώναζε «το παιδί».

Το 1903 ο πατέρας ξαναπαντρεύτηκε, με την Jennie Dunlap, και η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Hopedale, κοντά στο Akron. Η θετή μητέρα φρόντισε να είναι καλοντυμένος και του έμαθε πιάνο. Στα 13 ήταν το νεότερο μέλος της δημοτικής μπάντας του Hopedale και έπαιζε χάλκινα όργανα. Του άρεσε η λογοτεχνία και, σε στενό κύκλο, απάγγελλε Σαίξπηρ.

Από το εργοστάσιο ελαστικών στο θέατρο

Το 1917, όταν ο πατέρας του αποφάσισε να γίνει αγρότης κοντά στο Akron και ήθελε τον γιο του στη φάρμα, ο Clark έφυγε και δούλεψε στο εργοστάσιο της Firestone. Στα 17 είδε το έργο «The Bird of Paradise» και αποφάσισε να γίνει ηθοποιός, αλλά δεν μπόρεσε να ξεκινήσει πριν πάρει στα 21 του μια κληρονομιά 300 δολαρίων.

Δούλεψε για ένα διάστημα με τον πατέρα του σε πετρελαιοπηγές της Οκλαχόμα και μετά πήγε στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Έκανε διάφορες δουλειές και έπαιξε σε περιοδεύοντες θιάσους. Στο Portland του Όρεγκον πουλούσε γραβάτες σε πολυκατάστημα, όπου ένας ηθοποιός τον ενθάρρυνε να επιστρέψει στο θέατρο. Εκεί γνώρισε και τη Josephine Dillon, διευθύντρια θεάτρου.

Η Josephine Dillon: η δασκάλα που έγινε σύζυγος

Η Dillon ήταν 17 χρόνια μεγαλύτερη. Πλήρωσε για να φτιαχτούν τα δόντια του και να κουρευτεί, τον βοήθησε να δυναμώσει το αδύναμο σώμα του και δούλεψε μαζί του τη στάση και τη φωνή, που ήταν φυσικά ψηλή. Ο Gable έμαθε να μιλά πιο χαμηλά και να κινείται πιο φυσικά.

Πήγαν μαζί στο Χόλιγουντ το 1924. Εκείνος άλλαξε το όνομά του από W. C. Gable σε Clark Gable και παντρεύτηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 1924. Η Dillon έγινε και μάνατζέρ του. Το 1929 χώρισαν και το διαζύγιο ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1930.

Ένας κομπάρσος που δεν τον ήθελε κανείς

Στη δεκαετία του 1920 ο Gable έπαιξε κομπάρσος σε βουβές ταινίες, μεταξύ άλλων στη «Χαρούμενη χήρα» (1925). Δεν πήρε μεγάλους ρόλους και γύρισε στο θέατρο. Στο Χιούστον έγινε ο αγαπημένος των κυριών του κοινού, και στη Νέα Υόρκη το 1928, στο «Machinal», ένας κριτικός τον περιέγραψε ως «νέο, δυνατό και σκληρά αρσενικό».

Το 1930, μετά τον ρόλο του φυλακισμένου Killer Mears στο «The Last Mile», πήρε συμβόλαιο. Ένας παραγωγός της Warner Bros. τον απέρριψε επειδή, όπως έλεγε, τα αυτιά του ήταν μεγάλα και έμοιαζε με πίθηκο. Λίγο μετά τον υπέγραψε ο Irving Thalberg στη Metro-Goldwyn-Mayer με 650 δολάρια την εβδομάδα.

Ο ηθοποιός που έχτισε η MGM

Ο Gable έφτασε στον σωστό χρόνο: η MGM έψαχνε νέους άνδρες πρωταγωνιστές. Μέσα σε λίγους μήνες έπαιξε δεύτερους ρόλους, και η ταινία «A Free Soul» (1931), όπου έπαιζε έναν γκάνγκστερ που σπρώχνει τη Norma Shearer, τον έκανε πρωταγωνιστή. Έλαβε πολλά γράμματα θαυμαστών και, από τότε, δεν έπαιξε ποτέ ξανά δεύτερο ρόλο.

Η MGM τον ζευγάρωνε με μεγάλες σταρ: η Joan Crawford ζήτησε να παίξει μαζί του, και έπαιξαν μαζί οκτώ ταινίες. Έπαιξε επίσης με την Greta Garbo, τη Norma Shearer, την Myrna Loy και τη Jean Harlow. Η εικόνα του ήταν ο «ξυλοκόπος με βραδινή ενδυμασία».

Jean Harlow: έξι ταινίες και ένα φάντασμα

Με την Jean Harlow ο Gable έπαιξε στο «Red Dust» (1932), για τη σχέση ενός διευθυντή φυτείας ελαστικού στην Ινδοκίνα με μια πόρνη, και συνέχισε σε συνολικά έξι ταινίες μαζί της. Η τελευταία ήταν το «Saratoga» (1937), και η Harlow πέθανε ενώ τα γυρίσματα ήταν στο 90%. Οι υπόλοιπες σκηνές γυρίστηκαν με κοντινά πλάνα και ντουμπλέρ, και ο Gable είπε ότι ένιωθε σαν να κρατά ένα φάντασμα στην αγκαλιά του.

Έπαιξε οκτώ ταινίες με τη Joan Crawford, επτά με τη Myrna Loy και τρεις με τον Spencer Tracy, που έγινε στενός φίλος του: το «San Francisco» (1936), το «Test Pilot» (1938) και το «Boom Town» (1940).

«It Happened One Night»: το Όσκαρ από τιμωρία

Ο διευθυντής της MGM, ο Louis B. Mayer, θεώρησε ότι ο Gable έγινε δύστροπος και αχάριστος και τον «δάνεισε» ως τιμωρία στη μικρότερη Columbia για το «It Happened One Night» (1934) του Frank Capra. Η Columbia όμως τον ήθελε και πλήρωσε καλά. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο Gable κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου και επέστρεψε στη MGM μεγαλύτερος αστέρας από πριν.

Η ταινία κέρδισε και τα πέντε μεγάλα Όσκαρ της χρονιάς. Ο Capra έλεγε ότι ο χαρακτήρας της ταινίας έμοιαζε πολύ με την πραγματική προσωπικότητα του Gable. Μια σκηνή όπου τρώει γρήγορα καρότα και μιλά με το στόμα γεμάτο εμπνεύστηκε, κατά τους δημιουργούς της, και τη στάση του Bugs Bunny.

Το Όσκαρ που χάρισε σε ένα παιδί

Σύμφωνα με μια ιστορία που καταγράφεται στη βιογραφία του στο IMDb, ο Gable έδωσε το αγαλματίδιο του Όσκαρ σε ένα παιδί που το θαύμαζε, λέγοντας ότι σημασία είχε η νίκη και όχι η κατοχή του. Το παιδί το επέστρεψε στην οικογένεια μετά τον θάνατό του. Το αγαλματίδιο βγήκε αργότερα σε δημοπρασία και ο Steven Spielberg προσέφερε 607.500 δολάρια και το δώρισε στην Ακαδημία.

Ο Fletcher Christian στην «Ανταρσία στο Μπάουντι»

Ο πρώτος του ρόλος μετά το Όσκαρ ήταν ο Fletcher Christian στην «Ανταρσία στο Μπάουντι» (1935), που ο Thalberg τον έπεισε να δεχτεί. Ο Gable είπε μετά τα γυρίσματα ότι ήταν χάλια στον ρόλο. Η ταινία όμως κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ήταν εμπορική επιτυχία και ο Gable ήταν ένας από τους τρεις υποψήφιους Α΄ Ανδρικού Ρόλου, μαζί με τον Charles Laughton και τον Franchot Tone.

Από το 1934 ως το 1942 ήταν στην κορυφή της λίστας των εμπορικότερων ηθοποιών. Εμφανίστηκε συνολικά 16 φορές στην ετήσια λίστα των δέκα πιο εισπρακτικών σταρ.

Ρετ Μπάτλερ: ο ρόλος που δεν ήθελε

Για τον Rhett Butler στο «Όσα παίρνει ο άνεμος» (1939), ο παραγωγός David O. Selznick είχε πρώτη επιλογή τον Gary Cooper, που αρνήθηκε. Ο Gable ήταν σχεδόν από την αρχή το φαβορί του κοινού, αλλά ήταν διστακτικός: φοβόταν ότι θα απογοήτευε ένα κοινό που είχε ήδη αποφασίσει ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο. Έλεγε ότι ένιωθε σαν μύγα στον ιστό αράχνης. Ο μισθός του για την ταινία ήταν 117.917 δολάρια.

Η Carole Lombard ήταν ίσως η πρώτη που πρότεινε τον Gable για τον ρόλο, όταν του αγόρασε το μπεστ σέλερ και εκείνος αρνήθηκε να το διαβάσει. Η τελευταία ατάκα του Rhett, «Frankly, my dear, I don’t give a damn», είναι από τις πιο διάσημες στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Gable δεν ήθελε να κλάψει στη σκηνή της αποβολής της Scarlett, και η Olivia de Havilland τον έπεισε να το κάνει, όπως θυμόταν η ίδια.

Οι πινακίδες του διαχωρισμού και ο Gable

Σύμφωνα με τον κομπάρσο Lennie Bluett, ο Gable ήταν έτοιμος να φύγει από τα γυρίσματα, όταν είδε ότι οι εγκαταστάσεις του στούντιο ήταν διαχωρισμένες, με πινακίδες «Λευκοί» και «Έγχρωμοι». Τηλεφώνησε στον σκηνοθέτη Victor Fleming και του είπε, όπως αναφέρεται, ότι αν δεν κατέβουν οι πινακίδες δεν θα έχει Ρετ Μπάτλερ. Οι πινακίδες κατέβηκαν.

Ο Gable προσπάθησε επίσης να μποϊκοτάρει την πρεμιέρα της ταινίας στην Ατλάντα, επειδή στους Αφροαμερικανούς ηθοποιούς Hattie McDaniel και Butterfly McQueen δεν επιτρεπόταν η παρουσία. Πήγε μόνο αφού τον παρακάλεσε η McDaniel. Έμειναν φίλοι εφ’ όρου ζωής. Η McDaniel έγινε η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κέρδισε Όσκαρ, για την ίδια ταινία.

Carole Lombard: ο γάμος του 1939

Ο Gable γνώρισε την Carole Lombard στα γυρίσματα του «No Man of Her Own» (1932). Η σχέση τους ξεκίνησε το 1936. Εκείνος ήταν ακόμα παντρεμένος με τη δεύτερη σύζυγό του, τη Maria «Ria» Langham, με την οποία είχε παντρευτεί το 1931. Το διαζύγιο, μετά από ακριβή διαπραγμάτευση, κλείστηκε στις 7 Μαρτίου 1939, όταν ο μισθός του από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» του επέτρεψε να πληρώσει τον συμβιβασμό.

Στις 29 Μαρτίου 1939, σε διάλειμμα των γυρισμάτων, παντρεύτηκαν στο Kingman της Αριζόνα. Αγόρασαν ένα ράντσο στο Encino της Καλιφόρνια και οι δυο τους αποκαλούσαν ο ένας τον άλλο «Ma» και «Pa». Εκεί είχαν κοτόπουλα, άλογα και πολλά ζώα. Ο Gable είπε για εκείνη ότι μπορείς να της εμπιστευτείς τη ζωή και τις αδυναμίες σου.

16 Ιανουαρίου 1942: ο χαμός της Carole Lombard

Στις 16 Ιανουαρίου 1942 η Lombard επέστρεφε από περιοδεία για την πώληση πολεμικών ομολόγων, με τη μητέρα της και τον ατζέντη Otto Winkler, με την πτήση 3 της TWA. Το Douglas DC-3 έπεσε στο όρος Potosi, κοντά στο Λας Βέγκας, και σκοτώθηκαν και οι 22 επιβαίνοντες, ανάμεσά τους 15 στρατιώτες. Η έρευνα της CAB κατέληξε σε σφάλμα του πιλότου.

Ο Gable πέταξε στον τόπο της συντριβής για να παραλάβει τις σορούς της συζύγου του, της πεθεράς του και του Winkler, που ήταν κουμπάρος του. Η Lombard θεωρήθηκε το πρώτο γυναικείο θύμα του πολέμου στις ΗΠΑ. Ο Gable έλαβε προσωπικό σημείωμα συλλυπητηρίων από τον πρόεδρο Roosevelt. Η Esther Williams είπε αργότερα ότι δεν ήταν ποτέ ο ίδιος.

Για άλλες περιπτώσεις διασήμων που σκοτώθηκαν σε αεροπορικά δυστυχήματα, δες τα άρθρα για το δυστύχημα της Patsy Cline και για το αεροπορικό δυστύχημα του Buddy Holly.

Ο πόλεμος του Gable: πέντε αποστολές με B-17

Στις 12 Αυγούστου 1942, μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας «Somewhere I’ll Find You», ο Gable κατατάχθηκε στις Αεροπορικές Δυνάμεις του Στρατού. Η Lombard του είχε προτείνει να καταταγεί, αλλά η MGM δεν ήθελε. Ο στρατηγός Hap Arnold του πρότεινε ειδική αποστολή. Αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός από τη Σχολή Αξιωματικών στο Miami Beach στις 28 Οκτωβρίου 1942.

Το 1943 πέρασε τον περισσότερο χρόνο στην Αγγλία, στη βάση RAF Polebrook, με την 351η Ομάδα Βομβαρδισμού, για να γυρίσει ταινία στρατολόγησης αεροπυροβολητών. Πέταξε πέντε αποστολές με B-17 ως παρατηρητής-πυροβολητής, από τις 4 Μαΐου ως τις 23 Σεπτεμβρίου 1943, και έλαβε το Air Medal και το Distinguished Flying Cross. Σε μία από τις αποστολές, το αεροσκάφος του χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και μαχητικά. Θραύσμα διαπέρασε την μπότα του και πέρασε λίγο από το κεφάλι του.

Τον Ιούνιο του 1944 προήχθη σε ταγματάρχη. Το χαρτί της απόλυσής του το υπέγραψε ο λοχαγός Ronald Reagan. Η ταινία που επιμελήθηκε είχε τίτλο «Combat America» (1945). Παραιτήθηκε από το αξίωμα τον Σεπτέμβριο του 1947.

Μετά τον πόλεμο: δύο ακόμα γάμοι και φθίνουσα καριέρα

Οι ταινίες του μετά τον πόλεμο ήταν πιο άνισες. Η επιστροφή του στην «Adventure» (1946) διαφημίστηκε με τη φράση «Ο Gable γύρισε και η Garson τον έχει». Ήταν εμπορική επιτυχία αλλά όχι κριτική. Το 1949 παντρεύτηκε την Sylvia Ashley, χήρα του Douglas Fairbanks, και χώρισαν το 1952. Το 1955 παντρεύτηκε την Kay Spreckels (Kay Williams), πρώην μοντέλο και ηθοποιό, με τον γιο της Bunker Spreckels.

Η εμπορική του πορεία υποχώρησε. Το 1954 έφυγε από τη MGM, που θεωρούσε τον μισθό του υπερβολικό, και έκανε ταινίες σε άλλα στούντιο. Το 1955 ήταν για τελευταία φορά στη δεκάδα των εμπορικότερων. Ο ίδιος είπε στα 57 του ότι ήρθε η ώρα να παίζει σύμφωνα με την ηλικία του, και έβαλε στα συμβόλαιά του ρήτρα να σταματά τη δουλειά στις 5 το απόγευμα.

Ένα άστρο στη Λεωφόρο της Δόξας

Στις 8 Φεβρουαρίου 1960 ο Gable πήρε αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ, στην οδό Vine 1608. Την ίδια χρονιά γύρισε στην Ιταλία το «It Started in Naples» (1960), με τη Sophia Loren. Εκεί το βάρος του έφτασε περίπου τα 100 κιλά, κάτι που απέδιδε στα ζυμαρικά. Για να περάσει την ιατρική εξέταση για την επόμενη ταινία, ξεκίνησε αυστηρή δίαιτα με στόχο τα 88 κιλά και σταμάτησε προσωρινά το ποτό και το τσιγάρο.

Η επόμενη ταινία ήταν «The Misfits», που θα ήταν και η τελευταία.

«The Misfits»: το σενάριο του Arthur Miller

Το σενάριο το έγραψε ο Arthur Miller για τη σύζυγό του Marilyn Monroe, με σκηνοθέτη τον John Huston. Αφηγείται δύο ηλικιωμένους καουμπόηδες και έναν πιλότο που κυνηγούν άγρια άλογα στο Reno της Νεβάδα, και μια διαζευγμένη γυναίκα που ερωτεύονται όλοι. Συμπρωταγωνιστές ήταν οι Montgomery Clift, Eli Wallach, Thelma Ritter και Rex Bell.

Ο Gable έπαιζε τον ηλικιωμένο καουμπόι Gay Langland. Πολλοί κριτικοί θεωρούν την ερμηνεία του την καλύτερη της καριέρας του, και ο ίδιος συμφωνούσε αφού είδε τα πρώτα πλάνα, παρότι η ταινία δεν πήρε καμία υποψηφιότητα για Όσκαρ. Ο Miller είχε πει γι’ αυτόν, όπως αναφέρει ο David Niven, ότι ήταν ο άνθρωπος που δεν ήξερε να μισεί.

Νεβάδα, καλοκαίρι 1960: τα γυρίσματα που εξάντλησαν όλους

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 5 Ιουλίου 1960, στη Νεβάδα, με θερμοκρασίες που έφταναν περίπου τους 38 °C. Ο Huston, που έπαιζε στο καζίνο μέχρι αργά, έφτανε συχνά αργοπορημένος. Η Monroe καθυστερούσε συχνά. Στα τέλη Αυγούστου νοσηλεύτηκε για εξάντληση, τα γυρίσματα σταμάτησαν και εκείνη πήρε εξιτήριο στις 4 Σεπτεμβρίου.

Ο Gable, που θυμόταν την παλιά εποχή του στούντιο, είπε στον συγγραφέα James Goode ότι παλιότερα, αν ένας ηθοποιός αργούσε, θα τον απέλυαν. Ο Eli Wallach θυμόταν αργότερα ότι ο Gable πήγαινε σπίτι στις πέντε το απόγευμα, σε μια έγκυο σύζυγο.

Τα ακροβατικά του Gable στο Misfits

Ο Gable επέμενε να κάνει πολλά από τα δικά του ακροβατικά. Σύμφωνα με το IMDb, έπεσε από αυτοκίνητο και έτρεξε περίπου 90 μέτρα πίσω από φορτηγό στην έρημο. Οι πηγές διαφωνούν για τη σκηνή του συρσίματος σε ξερή λίμνη, περίπου 120 μέτρα με πάνω από 48 χιλιόμετρα την ώρα: το TCM και το IMDb λένε ότι τον έσυραν πράγματι, ενώ η Wikipedia γράφει ότι δεν έκανε εκείνη τη σκηνή.

Ο Huston είπε μετά τον θάνατό του ότι δεν θα του επέτρεπε ποτέ τα πιο επικίνδυνα ακροβατικά με τα άγρια άλογα. Ο Wallach είπε ότι ο Gable έπρεπε να περάσει ιατρική εξέταση για αυτά.

4 Νοεμβρίου 1960: το τέλος των γυρισμάτων

Η ταινία ολοκληρώθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1960, με μια σύντομη επανάληψη της τελευταίας σκηνής του Gable με τη Monroe. Τα γυρίσματα της τοποθεσίας στη Νεβάδα είχαν τελειώσει τον Οκτώβριο, και το συνεργείο μετακόμισε στα στούντιο της Paramount για τις τελευταίες σκηνές. Σύμφωνα με το TCM, ο Gable ήταν ήδη πολύ άρρωστος για να πάει στο πάρτι λήξης των γυρισμάτων.

Η σύζυγός του Kay ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Ο ηθοποιός, σύμφωνα με το AFI, είχε χάσει βάρος πριν τα γυρίσματα και περιγραφόταν υγιής στο πλατό.

6 Νοεμβρίου 1960: η στεφανιαία θρόμβωση

Στις 6 Νοεμβρίου 1960, δύο ημέρες μετά το τέλος των γυρισμάτων, ο Gable έπαθε στεφανιαία θρόμβωση. Το IMDb αναφέρει «τρεις ημέρες» και κάποια δημοσιεύματα «την επομένη», γι’ αυτό οι πηγές διαφέρουν στην ακριβή ημερομηνία. Μεταφέρθηκε στο Hollywood Presbyterian Medical Center, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν καρδιακή προσβολή. Οι εφημερίδες την επόμενη μέρα έγραφαν ότι η κατάστασή του ήταν ικανοποιητική.

Το πρωί της 16ης Νοεμβρίου φαινόταν να βελτιώνεται. Το ίδιο βράδυ όμως πέθανε, στα 59 του, από δεύτερη καρδιακή προσβολή. Σύμφωνα με τη Wikipedia, το νοσοκομείο δεν έκανε καρδιοπνευμονική ανάνηψη επειδή φοβήθηκαν ότι θα σπάσει η καρδιά του, και δεν υπήρχε διαθέσιμος απινιδωτής. Οι εφημερίδες έγραψαν «Ο Βασιλιάς πέθανε».

Ο θάνατος του Gable και ποιος φταίει

Ο θάνατος του Gable έγινε αμέσως υπόθεση ευθύνης. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, η καρδιακή προσβολή αποδόθηκε στην εξάντληση από τα ακροβατικά, την ώρα που περίμενε τη Monroe. Η Kay Gable φέρεται να είπε σε δημοσιογράφο ότι η «αιώνια αναμονή» στο πλατό έπαιξε ρόλο. Το IMDb σημειώνει ότι η Kay δεν κατηγόρησε τη Monroe, που παρευρέθηκε στη βάπτιση του γιου της.

Δεν μπορούμε να αποδώσουμε τη στεφανιαία θρόμβωση ενός 59χρονου σε ένα και μόνο αίτιο. Η ζέστη, η κούραση και τα ακροβατικά ήταν πιθανώς παράγοντες, αλλά στις πηγές που ελέγξαμε δεν υπάρχει ιατρικό εύρημα που να συνδέει ρητά τα γυρίσματα με τον θάνατο. Για τη Monroe, που πέθανε το 1962, δες το άρθρο για τα τελευταία τηλεφωνήματα της Marilyn Monroe.

Η κηδεία στο Forest Lawn

Η κηδεία έγινε στις 19 Νοεμβρίου 1960 στο Forest Lawn Memorial Park, στο Glendale. Παρευρέθηκαν ο Frank Capra, ο Arthur Miller και η Norma Shearer, και η έγκυος Kay. Φορείς του φερέτρου ήταν ο Spencer Tracy και ο James Stewart, με τιμητικό άγημα. Η Monroe είχε πει ότι ο Gable ήταν ένας από τους καλύτερους ανθρώπους που είχε γνωρίσει.

Ο Gable κηδεύτηκε σε κλειστό φέρετρο, στο Great Mausoleum, στο Memorial Terrace, δίπλα στην Carole Lombard και τη μητέρα της, σε χώρο που είχε αγοράσει για εκείνες. Η Kay πέθανε 22 χρόνια αργότερα και ενταφιάστηκε εκεί επίσης.

John Clark Gable: ο γιος που δεν γνώρισε τον πατέρα του

Τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του Gable, στις 20 Μαρτίου 1961, η Kay γέννησε τον μοναδικό γιο του, τον John Clark Gable. Ο εγγονός του είναι ο Clark James Gable.

Η Marilyn Monroe παρευρέθηκε στη βάπτιση του παιδιού. Το «The Misfits» κυκλοφόρησε στις αρχές του 1961 και ήταν η τελευταία ολοκληρωμένη ταινία και των δύο πρωταγωνιστών του. Η Monroe πέθανε ένα χρόνο μετά.

Judy Lewis: το μυστικό του Gable

Στα γυρίσματα του «Call of the Wild» (1935) η ηθοποιός Loretta Young έμεινε έγκυος από τον Gable. Η κόρη τους, η Judy Lewis, γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1935 στη Βενετία της Καλιφόρνιας. Η Young έκρυψε την εγκυμοσύνη και, 19 μήνες μετά, δήλωσε ότι υιοθέτησε το παιδί. Πολλοί στο Χόλιγουντ πίστευαν ότι ο Gable ήταν ο πατέρας, και ο ίδιος το γνώριζε αλλά δεν το αναγνώρισε ποτέ δημόσια.

Η Judy Lewis είδε τον Gable μία φορά, το 1950, χωρίς να ξέρει ποιος ήταν. Η Young της είπε την αλήθεια πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του και την επιβεβαίωσε και η αυτοβιογραφία της, που εκδόθηκε μετά τον θάνατό της. Το 2015 η νύφη της Young υποστήριξε ότι η Young της είχε πει το 1998 ότι η Lewis είχε συλληφθεί μετά από βιασμό σε ραντεβού. Η Lewis πέθανε το 2011 από καρκίνο, στα 76 της.

Λιγότερο γνωστά στοιχεία για τον Clark Gable

• Στα γυρίσματα της ταινίας «Dancing Lady» (1933) έπαθε πυόρροια, λοίμωξη των ούλων, και αφαιρέθηκαν σχεδόν όλα του τα δόντια, σύμφωνα με το Biography.com. Η ταινία ξεπέρασε τον προϋπολογισμό κατά 150.000 δολάρια.
• Μετά το Περλ Χάρμπορ η Lombard έστειλε τηλεγράφημα στον πρόεδρο Roosevelt εκ μέρους του Gable, αλλά ο Roosevelt έκρινε ότι θα υπηρετούσε καλύτερα με πατριωτικούς ρόλους και περιοδείες ομολόγων.
• Ήταν υποψήφιος για τον ρόλο του Tarzan, αλλά τον έχασε από τον Johnny Weissmuller, που ήταν καλύτερος κολυμβητής.
• Ήταν ένας από τους ανθρώπους που ενέπνευσαν το όνομα του Clark Kent, του Superman, μαζί με τον ηθοποιό Kent Taylor.
• Έγινε μασόνος το 1933, στη στοά Beverly Hills No. 528.
• Το 1944 ήταν από τα πρώτα μέλη της συντηρητικής Motion Picture Alliance for the Preservation of American Ideals.
• Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε έβδομο μεγαλύτερο ανδρικό θρύλο του κλασικού Χόλιγουντ.

Μύθοι και πραγματικότητα για τον Clark Gable

• «Πέθανε επειδή η Marilyn Monroe καθυστερούσε». Δεν τεκμηριώνεται. Οι καθυστερήσεις ήταν πραγματικές, αλλά ο θάνατος ενός 59χρονου από καρδιακή προσβολή δεν αποδίδεται σε ένα αίτιο. Η Monroe παρευρέθηκε στη βάπτιση του γιου του.
• «Έκανε ο ίδιος όλα τα ακροβατικά στο “The Misfits”». Όχι. Έκανε πολλά, αλλά οι πηγές διαφωνούν για τα πιο επικίνδυνα, και ο Huston είπε ότι δεν θα του επέτρεπε τα πιο επικίνδυνα με τα άγρια άλογα.
• «Πέθανε την ημέρα που τελείωσαν τα γυρίσματα». Όχι. Τα γυρίσματα τελείωσαν στις 4 Νοεμβρίου, η πρώτη προσβολή ήρθε στις 6 και πέθανε στις 16 Νοεμβρίου.
• «Κέρδισε Όσκαρ για το “Όσα παίρνει ο άνεμος”». Όχι. Ήταν υποψήφιος, αλλά το Όσκαρ το κέρδισε για το «It Happened One Night».
• «Ο Gable δεν είχε παιδιά». Είχε δύο: την Judy Lewis (1935), που δεν αναγνώρισε ποτέ δημόσια, και τον John Clark (1961), που γεννήθηκε μετά τον θάνατό του.

Η κληρονομιά του Clark Gable

Ο Gable έγινε πρότυπο στη λαϊκή κουλτούρα. Εμφανίστηκε σε καρτούν της Warner Bros. και της Disney. Στο «Broadway Melody of 1938» (1937) η 15χρονη Judy Garland τραγουδούσε το «You Made Me Love You» κοιτάζοντας μια φωτογραφία του. Μαζί με τον ηθοποιό Kent Taylor ενέπνευσε και το όνομα του Clark Kent.

Το περιοδικό Life τον είχε αποκαλέσει «All man… and then some». Η Doris Day είπε ότι ήταν τόσο αρρενωπός όσο κανένας άλλος και, ταυτόχρονα, ένα μικρό αγόρι, και ότι ο συνδυασμός αυτός είχε καταστροφική επίδραση στις γυναίκες. Για άλλους διάσημους που έφυγαν στη δεκαετία του 1960, δες τη σελίδα με τους διάσημους ανά χρονιά θανάτου και τους ξένους ηθοποιούς που έφυγαν.

Χρονολόγιο του Clark Gable

• 1 Φεβρουαρίου 1901: γεννιέται στο Cadiz του Οχάιο.
• 13 Δεκεμβρίου 1924: παντρεύεται την Josephine Dillon και πάνε στο Χόλιγουντ.
• 1930: υπογράφει με τη MGM.
• 1934: «Ένα βράδυ στη ζωή μας».
• Φεβρουάριος 1935: Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
• 6 Νοεμβρίου 1935: γεννιέται η Judy Lewis.
• 29 Μαρτίου 1939: παντρεύεται την Carole Lombard.
• 1939: «Όσα παίρνει ο άνεμος».
• 16 Ιανουαρίου 1942: σκοτώνεται η Carole Lombard.
• 12 Αυγούστου 1942: κατατάσσεται στον Στρατό.
• Μάιος–Σεπτέμβριος 1943: πέντε αποστολές με B-17.
• 1949: παντρεύεται τη Sylvia Ashley.
• 1955: παντρεύεται την Kay Spreckels.
• 8 Φεβρουαρίου 1960: αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας.
• 4 Νοεμβρίου 1960: τέλος γυρισμάτων του «The Misfits».
• 6 Νοεμβρίου 1960: στεφανιαία θρόμβωση.
• 16 Νοεμβρίου 1960: πεθαίνει στο Hollywood Presbyterian.
• 19 Νοεμβρίου 1960: κηδεία στο Forest Lawn.
• 20 Μαρτίου 1961: γεννιέται ο γιος του, John Clark Gable.

Συχνές ερωτήσεις