Ο John Belushi (Τζον Μπελούσι, 1949–1982) γεννήθηκε στο Σικάγο από γονείς Αλβανούς μετανάστες και έγινε ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα της αμερικανικής κωμωδίας. Ήταν ένας από τους επτά πρώτους ηθοποιούς του «Saturday Night Live» (1975), ο Bluto στο «Animal House» (1978) και ο «Joliet» Jake των Blues Brothers, με τον Dan Aykroyd. Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1982, στα 33 του, στο μπανγκαλόου 3 του ξενοδοχείου Chateau Marmont στο Λος Άντζελες, από δηλητηρίαση με συνδυασμό κοκαΐνης και ηρωίνης. Η Cathy Smith, που παραδέχτηκε ότι του έκανε την ένεση, δήλωσε το 1986 no contest σε κατηγορία ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Κηδεύτηκε στο Chilmark του Martha’s Vineyard, με ορθόδοξη τελετή.

Στις ταινίες ήταν ο Bluto που ξεκινούσε το «TOGA!» και ο Jake των Blues Brothers. Στην πραγματικότητα έγραφε, έπαιζε, τραγουδούσε και γύριζε ταινίες την ίδια περίοδο. Εδώ θα βρεις τη ζωή του από το εστιατόριο του πατέρα του στο Σικάγο ως το Λος Άντζελες, τι ξέρουμε για τις τελευταίες ώρες, τι δείχνουν οι ιατροδικαστικές και δικαστικές πηγές και σε ποια σημεία διαφωνούν οι ίδιοι οι άνθρωποι που τον γνώριζαν. Το άρθρο αναφέρεται σε θάνατο από ναρκωτικά και δεν δίνει ποσότητες ή τρόπους χρήσης. Στο τέλος υπάρχουν γραμμές βοήθειας.

John Belushi: γιος Αλβανών μεταναστών στο Σικάγο

Ο John Adam Belushi γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1949 στο Humboldt Park, στη δυτική πλευρά του Σικάγο, ο μεγαλύτερος από τέσσερα αδέλφια. Ο πατέρας του, ο Adam Anastos Belushi, είχε φύγει από το χωριό Qytezë της Αλβανίας το 1934, σε ηλικία 16 ετών, και δούλεψε ως πλύστης πιάτων, σερβιτόρος, μάγειρας και μπάρμαν. Η μητέρα του, η Agnes Demetri (το γένος Samaras), γεννήθηκε στο Οχάιο από Αλβανούς μετανάστες από την Κορυτσά και δούλευε σε φαρμακείο.

Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Wheaton του Illinois, όπου ο πατέρας άνοιξε εστιατόριο. Ο John μεγάλωσε εκεί μαζί με τα αδέλφια του, τον Billy, τον Jim και τη Marian. Οι πηγές διαφέρουν για τον τόπο γέννησης: η Biography.com γράφει Wheaton, ενώ η Wikipedia και η IMDb γράφουν Σικάγο. Ακολουθούμε το Σικάγο.

Η ορθόδοξη εκκλησία, το Olympia και ο ελληνικός τόνος

Ο Belushi ήταν ορθόδοξος χριστιανός και παρακολουθούσε την Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Τα μικρά ονόματα των γονιών του, Anastos και Demetri, είναι ελληνικής προέλευσης, και μέρος της ιστορίας του έχει ελληνικό χρώμα. Στη δεκαετία του 1960 ο πατέρας και ο θείος του είχαν στο Σικάγο ένα μαγαζί που λεγόταν «Olympia», σύμφωνα με τον Dan Aykroyd, σε συνέντευξη του 2024.

Από εκεί εμπνεύστηκε, κατά τον Aykroyd, ένα από τα πιο γνωστά σκετσάκια του «SNL»: το Olympia Café, ένα φτηνό ελληνικό εστιατόριο όπου όλοι τρώνε μόνο cheeseburger. Ο Belushi υποδυόταν τον ιδιοκτήτη, τον Pete Dionisopoulos.

Η μπάντα, ο σχολικός έρωτας και το κολέγιο

Στο λύκειο Wheaton Central ο Belushi γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, την Judith Jacklin. Το 1965 έφτιαξε μπάντα, τους Ravens, με τέσσερις συμμαθητές: έπαιζε ντραμς και τραγουδούσε. Έβγαλαν ένα μόνο σινγκλ, «Listen to Me Now» με B-side το «Jolly Green Giant», που δεν πέτυχε. Η μπάντα διαλύθηκε όταν εκείνος γράφτηκε στο College of DuPage.

Ένα χρόνο σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin–Whitewater, που ενέπνευσε, όπως γράφεται, τη σκηνή του «Animal House» όπου ο D-Day ανεβαίνει με μοτοσικλέτα τις σκάλες. Το διάσημο φούτερ «COLLEGE» που φορά ο χαρακτήρας του το πήρε από ένα τυπογραφείο, όταν επισκέφτηκε τον αδελφό του Jim στο Southern Illinois University.

West Compass Trio και Second City

Ο Belushi έφτιαξε μια ομάδα κωμωδίας στο Σικάγο, τους West Compass Trio, με τον Tino Insana και τον Steve Beshekas. Η επιτυχία τους τράβηξε το ενδιαφέρον του Bernard Sahlins, ιδρυτή του Second City, που τους είδε το 1971 και ζήτησε από τον Belushi να μπει στον θίασο.

Στο Second City ο Belushi γνώρισε και συνεργάστηκε με τον Harold Ramis, τον Joe Flaherty και τον Brian Doyle-Murray.

«National Lampoon Lemmings» και η γνωριμία με τον Aykroyd

Το 1972 ο Belushi πήρε ρόλο, μαζί με τον Chevy Chase και τον Christopher Guest, στο «National Lampoon Lemmings», μια παρωδία του Woodstock που ανέβηκε Off-Broadway. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με την Judith και δούλεψε ως συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός στο «The National Lampoon Radio Hour».

Το 1974, σε ένα ταξίδι στο Τορόντο για να δει τον τοπικό θίασο του Second City, γνώρισε τον Dan Aykroyd. Η Judith έγινε βοηθός παραγωγού στην εκπομπή και παντρεύτηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1976.

1975: ένας από τους επτά του «Saturday Night Live»

Το 1975 ο Chevy Chase και ο συγγραφέας Michael O’Donoghue πρότειναν τον Belushi στον Lorne Michaels, που ετοίμαζε μια νέα εκπομπή για το NBC, τότε «NBC’s Saturday Night». Ο Michaels δίσταζε, γιατί δεν ήξερε αν η σωματική κωμωδία του Belushi ταιριάζει στο όραμά του, αλλά άλλαξε γνώμη μετά από οντισιόν.

Ο Belushi ήταν ένας από τους επτά ηθοποιούς του πρώτου κύκλου και έμεινε στην εκπομπή ως το 1979. Σύμφωνα με την IMDb, ο μισθός του την πρώτη χρονιά ήταν 750 δολάρια την εβδομάδα. Εμφανίστηκε σε 79 επεισόδια και έγραψε επίσης για την εκπομπή.

Samurai, Kissinger και Beethoven

Στα τέσσερα χρόνια του στο «SNL» ο Belushi έπλασε μια σειρά χαρακτήρες: τον οργισμένο Samurai Futaba, τον Henry Kissinger, τον Ludwig van Beethoven, τον καπετάνιο Kirk και τον ιδιοκτήτη του Olympia Café. Στο «Weekend Update» έβγαζε οργισμένα σχόλια και είχε φέρει στη μόδα το «But N-O-O-O-O-O…».

Το 1976 ο Joe Cocker, του οποίου την εμφάνιση παρωδούσε ο Belushi από το «Lemmings», εμφανίστηκε μαζί του στην εκπομπή και τραγούδησαν «Feelin’ Alright?». Το 1977 ο Belushi μοιράστηκε με τους συναδέλφους του το Emmy σεναρίου για σειρά ποικιλίας ή μουσικής. Το Rolling Stone τον κατέταξε το 2015 πρώτο μεταξύ όλων των ηθοποιών του «SNL». Έγραψε ότι ήταν το «live» του Saturday Night Live.

«Cheeseburger, cheeseburger»: ο Pete του Olympia Café

Το σκετς με το Olympia Café το έγραψε ο Don Novello, γνωστός ως πατήρ Guido Sarducci, και το πρότεινε στον Belushi. Βασίστηκε, κατά τον Novello, στο Billy Goat Tavern του Σικάγο, ενώ ο Aykroyd λέει ότι βασίστηκε στο Olympia του πατέρα του Belushi. Το μαγαζί του σκετς σερβίρει μόνο cheeseburger, chips και Pepsi, και ο ιδιοκτήτης φωνάζει τις παραγγελίες με το περίφημο «cheezborger, cheezborger».

Ο Pete Dionisopoulos υποτίθεται ότι είναι Έλληνας ιδιοκτήτης. Το σκετς είναι πιο συγκινητικό όταν ξέρεις ότι ο μετανάστης πατέρας του Belushi είχε εστιατόριο που δυσκολευόταν, σύμφωνα με το MovieMaker. Ο Jim Belushi έχει διηγηθεί ότι, όταν ένα μαγαζί στο Σικάγο διαφημίστηκε με αφορμή το σκετς, ο John τον απέτρεψε από το να τους κάνει παρατήρηση, λέγοντάς του ότι δεν θα το έκανε αν δεν το χρειαζόταν.

«Animal House»: ο Bluto και η αυθόρμητη τρέλα

Το 1978 ο Belushi έπαιξε σε τρεις ταινίες: «Old Boyfriends», «Goin’ South» (σε σκηνοθεσία Jack Nicholson) και «National Lampoon’s Animal House» του John Landis. Η εμφάνισή του στο «Goin’ South» τράβηξε την προσοχή του Landis, σύμφωνα με τη Britannica.

Η ταινία κόστισε 2,8 εκατομμύρια δολάρια και είναι από τις πιο κερδοφόρες στην ιστορία, με έσοδα πάνω από 141 εκατομμύρια. Αρχικά πήρε μικτές κριτικές, αλλά το Time και ο Roger Ebert την ανέφεραν ανάμεσα στις καλύτερες της χρονιάς. Ο Bluto, ο John Blutarsky, έγινε ο χαρακτήρας που τον θυμόμαστε: ο φοιτητής της αδελφότητας που ξεκινά το «TOGA!». Η IMDb αναφέρει αμοιβή 40.000 δολαρίων για την ταινία.

Blues Brothers: ο μουσικός του Belushi

Ο Belushi αγαπούσε το μπλουζ και τη soul. Με τον Aykroyd έφτιαξαν τον Jake και τον Elwood Blues, που στην αρχή ζέσταιναν το κοινό πριν από την εκπομπή και μετά έγιναν μουσικοί καλεσμένοι. Το 1978 ήταν μουσικοί καλεσμένοι στον τρίτο κύκλο του «SNL» και έπειτα ο Belushi και ο Aykroyd έστησαν κανονική μπάντα.

Στη μπάντα μπήκαν ο πιανίστας Paul Shaffer, οι σαξοφωνίστες του «SNL» Lou Marini και Tom Malone και δύο μουσικοί του Stax, ο κιθαρίστας Steve Cropper και ο μπασίστας Donald «Duck» Dunn. Ο πρώτος δίσκος, «Briefcase Full of Blues» (1978), έφτασε στο Νο 1 του Billboard 200 και έγινε διπλά πλατινένιος. Το «Soul Man» έφτασε στο Νο 14 των σινγκλ και το «Rubber Biscuit» στο Νο 37.

1979–1981: το «SNL» τελειώνει, ο κινηματογράφος μεγαλώνει

Το 1979 ο Belushi έφυγε από το «SNL» μαζί με τον Aykroyd, για να γυρίσουν τους Blues Brothers, κάτι που συγκρουόταν με το πρόγραμμα της εκπομπής. Ο Lorne Michaels έφυγε επίσης στο τέλος του συμβολαίου του. Την ίδια χρονιά ο Belushi έπαιξε τον Wild Bill Kelso στο «1941» του Steven Spielberg.

Η ταινία «The Blues Brothers» (1980) κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου και κέρδισε 115,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η περιοδεία προώθησης οδήγησε στο ζωντανό άλμπουμ «Made in America», που ηχογραφήθηκε στο Universal Amphitheatre. Τον Σεπτέμβριο του 1981 ακολούθησε το «Continental Divide», η μόνη ταινία που έκανε χωρίς τον Aykroyd, και λίγο μετά το «Neighbors», που ήταν ο τελευταίος του ρόλος.

Το πάνκ συγκρότημα Fear και το «SNL» του 1981

Το 1981 ο Belushi είχε γίνει θαυμαστής του πάνκ συγκροτήματος Fear και το έφερε στο στούντιο Cherokee για να ηχογραφήσει τραγούδια για το «Neighbors». Οι παραγωγοί της ταινίας αρνήθηκαν να τα χρησιμοποιήσουν. Ο Belushi, ο O’Donoghue και ο συγγραφέας Nelson Lyon κανόνισαν να παίξει το συγκρότημα στο «SNL» του Halloween, στις 31 Οκτωβρίου 1981. Η μετάδοση είχε moshing και stage diving και το NBC την έκοψε πριν από το τέλος, λόγω βωμολοχιών.

Η εξάρτηση του John Belushi

Ο Belushi πειραματιζόταν με ναρκωτικά, όπως πολλοί συνάδελφοί του στο «SNL». Η συμπεριφορά που συνδεόταν με την εξάρτησή του οδήγησε σε απολύσεις και επαναπροσλήψεις από την εκπομπή. Ο Lorne Michaels τον θυμόταν το 1990 ως πιστό στους συγγραφείς και παίκτη της ομάδας.

Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο Belushi είχε καταφέρει να μείνει καθαρός για ένα διάστημα στα γυρίσματα του «Continental Divide», αλλά υποτροπίασε σοβαρά στο «Neighbors». Ο μάνατζέρ του, ο Bernie Brillstein, έγραψε αργότερα ότι τον στοίχειωνε η υπερβολική δόση του και ότι έμαθε πώς να αντιμετωπίζει καλύτερα πελάτες με εξάρτηση.

Τα σχέδια του John Belushi το 1982

Την εποχή του θανάτου του ο Belushi δούλευε πάνω σε πολλά σχέδια: μια ταινία με το Abscam, το «Moon Over Miami», που θα σκηνοθετούσε ο Louis Malle, και ένα σενάριο για διακίνηση διαμαντιών, το «Noble Rot», που έγραφε με τον Don Novello. Η Paramount προσφέρθηκε να παραγάγει το «Noble Rot» μόνο αν πρωταγωνιστούσε και στο «The Joy of Sex».

Ο Aykroyd τον συμβούλευσε να αρνηθεί και να επιστρέψει στην Ανατολική Ακτή, όπου έγραφε τους «Ghostbusters». Ο Belushi είχε γυρίσει και ένα πέρασμα ως guest στο «Police Squad!», αλλά η σκηνή κόπηκε μετά τον θάνατό του και αντικαταστάθηκε από τον William Conrad.

4 Μαρτίου 1982: η τελευταία ημέρα του John Belushi

Τον Ιανουάριο του 1982 ο Belushi νοίκιασε ένα μπανγκαλόου στο Chateau Marmont, ένα ξενοδοχείο στη Sunset Boulevard που προτιμούσαν οι άνθρωποι του Χόλιγουντ, και δούλευε το σενάριο. Ήταν το μπανγκαλόου 3.

Στις 4 Μαρτίου επισκέφτηκε το γραφείο του μάνατζέρ του, του Bernie Brillstein, στο Λος Άντζελες και του ζήτησε χρήματα. Ο Brillstein αρνήθηκε, υποψιαζόμενος ότι τα ήθελε για ναρκωτικά. Ο Belushi γύρισε αργότερα την ίδια μέρα, όταν ο Brillstein είχε συνάντηση με κάποιον άλλον, και ζήτησε ξανά. Ο Brillstein, χωρίς να θέλει να τον μαλώσει μπροστά σε τρίτο, του έδωσε τα χρήματα.

Η νύχτα του John Belushi στο Chateau Marmont: ποιοι πέρασαν

Το βράδυ της Πέμπτης 4 Μαρτίου, ο Robert De Niro και ο Harry Dean Stanton πέρασαν από το μπανγκαλόου για να πείσουν τον Belushi να πάει μαζί τους για φαγητό στο Dan Tana’s και μετά στο On the Rox, κλαμπ στη Sunset Strip. Εκείνος είπε ότι θα τους συναντήσει μετά. Ο Robin Williams, που είχε γνωρίσει τους ηθοποιούς στο κλαμπ, πέρασε μετά από μια απρογραμμάτιστη εμφάνιση στο Comedy Store και βρήκε τον Belushi και την Cathy Smith σε κατάσταση μέθης.

Ο De Niro πέρασε και εκείνος για λίγο, μετά τις 3 το πρωί, πριν γυρίσει στη δική του σουίτα στο ξενοδοχείο. Μετά από αυτό, στο μπανγκαλόου έμειναν ο Belushi και η Cathy Smith. Η ακριβής σειρά των επισκέψεων και οι ώρες προέρχονται κυρίως από μαρτυρίες και βιογραφίες, όχι από επίσημο χρονολόγιο.

5 Μαρτίου: ο προπονητής βρίσκει τον John Belushi

Γύρω στο μεσημέρι της 5ης Μαρτίου ο προσωπικός προπονητής και περιστασιακός σωματοφύλακας του Belushi, ο Bill Wallace, έφτασε στο μπανγκαλόου για να παραδώσει μια γραφομηχανή και ένα κασετόφωνο που ο Belushi είχε ζητήσει την προηγούμενη μέρα. Βρήκε τον Belushi νεκρό. Κανείς άλλος δεν ήταν στο μπανγκαλόου.

Η αιτία θανάτου ήταν δηλητηρίαση από συνδυασμό ουσιών, με κοκαΐνη και ηρωίνη. Τον θάνατο εξέτασε, ανάμεσα σε άλλους, ο ιατροδικαστής Michael Baden. Τα πορίσματα αμφισβητήθηκαν και, όπως έγραψε το 1985 η Los Angeles Times, ο ιατροδικαστής της κομητείας έκρινε ότι καθεμία από τις δύο ουσίες θα μπορούσε να τον σκοτώσει. Το συμπέρασμα ήταν επίσημα ότι επρόκειτο για ατύχημα που συνδεόταν με ναρκωτικά.

Το αυτοκίνητο, η αστυνομία και το «φυσικό αίτιο»

Την ίδια μέρα η Cathy Smith εμφανίστηκε να οδηγεί, ανάποδα στη μονόδρομη έξοδο του ξενοδοχείου, τη μισθωμένη κόκκινη Mercedes του Belushi. Οι αστυνομικοί, που είχαν ήδη περιφράξει την περιοχή, επέμεναν ότι επρόκειτο για «θάνατο από φυσικά αίτια». Την ανέκριναν και την άφησαν ελεύθερη. Αρχικά είχε συλληφθεί επειδή ήταν ύποπτη για κατοχή ναρκωτικών και όχι για τον θάνατο, σύμφωνα με το Rolling Stone.

Στην ανάκριση δεν ρώτησαν από πού πήρε τα ναρκωτικά, κάτι που οδήγησε σε εικασίες ότι ήταν πληροφοριοδότρια ή ότι η σύλληψή της ήταν αποτέλεσμα αποτυχημένης επιχείρησης. Αυτά είναι υποθέσεις και όχι τεκμηριωμένα στοιχεία.

Cathy Smith: από το National Enquirer στο δικαστήριο

Τον Μάιο του 1982, σε συνέντευξη στο National Enquirer, η Smith παραδέχτηκε ότι ήταν με τον Belushi τη νύχτα που πέθανε και ότι του έκανε την ένεση με τον μοιραίο συνδυασμό. Η υπόθεση άνοιξε ξανά. Η Smith συνελήφθη, εκδόθηκε από τον Καναδά και κατηγορήθηκε για φόνο πρώτου βαθμού.

Η υπόθεση καθυστέρησε τέσσερα χρόνια. Στις 11 Ιουνίου 1986 η Smith δήλωσε no contest σε κατηγορία ανθρωποκτονίας από αμέλεια και σε τρεις κατηγορίες για χορήγηση ελεγχόμενων ουσιών στον Belushi. Ο εισαγγελέας είπε ότι ο Belushi δεν θα είχε πεθάνει όταν πέθανε χωρίς την ηρωίνη που του χορήγησε η Smith. Καταδικάστηκε σε τρία χρόνια και εξέτισε δεκαπέντε μήνες.

Η κηδεία και ο τάφος του John Belushi

Ο Belushi κηδεύτηκε στις 9 Μαρτίου 1982 στο Chilmark του Martha’s Vineyard, κοντά στο σπίτι του. Η Judith Jacklin οργάνωσε παραδοσιακή ορθόδοξη κηδεία, που τελέστηκε από Αλβανό ορθόδοξο ιερέα. Σύμφωνα με αφηγήσεις, ο Aykroyd έπαιξε στην τελετή μια κασέτα με το τραγούδι «2,000 Pound Bee», όπως ήθελε ο ίδιος ο Belushi, για να κάνει τους παρευρισκομένους να γελάσουν.

Τάφηκε στο νεκροταφείο Abel’s Hill. Η πλάκα του είχε κρανίο με οστά και την επιγραφή «I may be gone but Rock and Roll lives on». Επειδή οι θαυμαστές άφηναν σκουπίδια στον τάφο, το σώμα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μεταφέρθηκε και ξαναθάφτηκε σε ανώνυμο τάφο λίγο πιο πέρα. Στο νεκροταφείο Elmwood του River Grove στο Illinois, η πλάκα της μητέρας του φέρει και το όνομά του, ως κενοτάφιο. Για άλλους τόπους μνήμης, δες τη σελίδα με τους τάφους διασήμων.

Οι αντιδράσεις μετά τον θάνατό του

Στο τέλος του πρώτου «SNL» μετά τον θάνατό του, στις 20 Μαρτίου 1982, ο Brian Doyle-Murray είπε λίγα λόγια για εκείνον. Ο Aykroyd έλεγε αργότερα ότι ο Slimer στους «Ghostbusters» είναι «το φάντασμα του John Belushi»: ο Ivan Reitman είχε πει στην προπαραγωγή ότι ο χαρακτήρας θύμιζε τον Bluto.

Δεν ήταν όλες οι αντιδράσεις συμπονετικές. Η Barbara Stanwyck είπε το 1987 ότι δεν λυπάται, γιατί εκείνος είχε επιλέξει τον τρόπο ζωής που τον οδήγησε στον θάνατο. Η Elizabeth Taylor, που ο Belushi είχε σατιρίσει το 1978 στο «Weekend Update», έγραψε το 1988 ότι ήταν θλιβερό που άνθρωπος που κορόιδεψε τις υπερβολές της πέθανε από τις δικές του. Η Maureen McCormick αποκάλυψε το 2008, στα απομνημονεύματά της, ότι είχε αγοράσει κοκαΐνη στο Λος Άντζελες την ίδια νύχτα και ότι συνειδητοποίησε πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πεθάνει.

«Wired» και «Samurai Widow»: δύο αφηγήσεις

Το 1984 ο δημοσιογράφος Bob Woodward εξέδωσε το «Wired: The Short Life and Fast Times of John Belushi». Η ακρίβειά του αμφισβητήθηκε από δημοσιογράφους και από ανθρώπους κοντά στον Belushi. Η σύζυγός του, η Judith, έγραψε το 1990 τα δικά της απομνημονεύματα, «Samurai Widow», και το 2005, με τον Tanner Colby, το «Belushi: A Biography», μια συλλογή συνεντεύξεων και φωτογραφιών.

Η ταινία «Wired» (1989), με τον Michael Chiklis, καταγγέλθηκε από τον Aykroyd και την Judith και πήρε κακές κριτικές. Η διαφωνία δείχνει κάτι σημαντικό: τα περισσότερα από όσα «ξέρουμε» για την τελευταία νύχτα στηρίζονται σε αφηγήσεις ανθρώπων με διαφορετική οπτική, και γι’ αυτό το άρθρο διαχωρίζει όσα είναι δικαστικά και ιατροδικαστικά τεκμήρια από όσα είναι μαρτυρίες.

Η κληρονομιά του John Belushi

Το 2004 ο Belushi πήρε αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ, στη Hollywood Boulevard 6355. Το 2008 η Αλβανία τον τίμησε με γραμματόσημο. Τραγούδια για εκείνον έγραψαν ο Eddie Money («Passing By the Graveyard»), οι Anthrax («Efilnikufesin (N.F.L.)») και οι Πολωνοί Lady Pank. Ο μικρότερος αδελφός του, ο Jim Belushi, έγινε μέλος του «SNL» από το 1983 ως το 1985.

Ο Chris Farley, που η ζωή του επηρεάστηκε έντονα από τον Belushi, πέθανε το 1997 στα 33, σε ηλικία ίδια με του Belushi και από παρόμοια αιτία. Δες το άρθρο μας για τον Chris Farley και τον John Belushi. Για άλλους ηθοποιούς που έφυγαν, δες τους ξένους ηθοποιούς και τον θάνατο του Robin Williams, που ήταν από τους τελευταίους που είδαν τον Belushi.

Μύθοι και πραγματικότητα για τον John Belushi

• «Ο Robin Williams και ο De Niro ήταν εκεί όταν πέθανε». Όχι. Πέρασαν από το μπανγκαλόου τη νύχτα και έφυγαν. Ο Bill Wallace βρήκε τον Belushi το μεσημέρι, και κανείς άλλος δεν ήταν στο μπανγκαλόου.
• «Η Cathy Smith καταδικάστηκε για φόνο». Όχι. Κατηγορήθηκε για φόνο πρώτου βαθμού, αλλά δήλωσε no contest σε ανθρωποκτονία από αμέλεια και τρεις κατηγορίες για χορήγηση ελεγχόμενων ουσιών.
• «Ο Belushi ήταν Έλληνας». Όχι. Ήταν Αμερικανός αλβανικής καταγωγής και ορθόδοξος, με ονόματα γονιών ελληνικής προέλευσης. Ο Pete Dionisopoulos ήταν χαρακτήρας του.
• «Το “Wired” είναι η πλήρης αλήθεια». Η ακρίβειά του αμφισβητήθηκε από δημοσιογράφους και από ανθρώπους κοντά στον Belushi.
• «Ο τάφος του έχει πάντα την επιγραφή “Rock and Roll lives on”». Η πλάκα με την επιγραφή υπήρξε, αλλά το σώμα, κατά δημοσιεύματα, μεταφέρθηκε σε ανώνυμο τάφο λόγω βανδαλισμού.

Λιγότερο γνωστά στοιχεία για τον John Belushi

• Ο πατέρας του, ο Adam, είχε φύγει από την Αλβανία σε ηλικία 16 ετών, το 1934.
• Το 1965 ηχογράφησε σινγκλ με τους Ravens, παίζοντας ντραμς.
• Έδωσε φωνή σε χαρακτήρα στην ταινία κινουμένων σχεδίων «Tarzoon: Shame of the Jungle» (1975).
• Το φούτερ «COLLEGE» του Bluto το είχε αγοράσει από τυπογραφείο.
• Ο πρώτος δίσκος των Blues Brothers βγήκε μήνες μετά το «Animal House» και έφτασε στο Νο 1.
• Η εμφάνισή του στο «Police Squad!» κόπηκε μετά τον θάνατό του.
• Ο Rolling Stone τον κατέταξε πρώτο στη λίστα όλων των ηθοποιών του «SNL» το 2015.
• Το 2008 η Αλβανία τύπωσε γραμματόσημο με το πρόσωπό του.

Αν χρειάζεσαι βοήθεια

Αν σε απασχολεί κάποια εξάρτηση, η Γραμμή βοήθειας για τις εξαρτήσεις είναι το 1145, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ΚΕΘΕΑ. Σε υποψία δηλητηρίασης καλείς το Κέντρο Δηλητηριάσεων στο 210 7793777, και σε άμεσο κίνδυνο το 112. Σε υποψία υπερβολικής δόσης, ζήτα αμέσως ιατρική βοήθεια.

Για παρόμοιες ιστορίες δες τους τραγικούς θανάτους, τις τελευταίες στιγμές διάσημων και τους διάσημους που πέθαναν ανά χρονιά. Διάβασε και για τον θάνατο του Philip Seymour Hoffman και την τελευταία νύχτα του Heath Ledger.

Χρονολόγιο του John Belushi

• 24 Ιανουαρίου 1949: γεννιέται στο Σικάγο.
• 1965: ιδρύει τους Ravens και ηχογραφεί ένα σινγκλ.
• 1971: μπαίνει στο Second City.
• 1972: «National Lampoon Lemmings» στη Νέα Υόρκη.
• 1974: γνωρίζει τον Dan Aykroyd στο Τορόντο.
• 1975: ξεκινά το «Saturday Night Live».
• 31 Δεκεμβρίου 1976: παντρεύεται την Judith Jacklin.
• 1977: Emmy σεναρίου με την ομάδα του «SNL».
• 1978: «Animal House» και ο πρώτος δίσκος των Blues Brothers.
• 1979: φεύγει από το «SNL»· «1941».
• 20 Ιουνίου 1980: κυκλοφορεί το «The Blues Brothers».
• 31 Οκτωβρίου 1981: οι Fear στο «SNL».
• 4–5 Μαρτίου 1982: η νύχτα στο Chateau Marmont και ο θάνατός του.
• 9 Μαρτίου 1982: κηδεία στο Chilmark.
• 1984: εκδίδεται το «Wired».
• 11 Ιουνίου 1986: η Cathy Smith δηλώνει no contest.
• 2004: αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας.

Συχνές ερωτήσεις