Ο θάνατος του Philip Seymour Hoffman έγινε γνωστός την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014, όταν ο ηθοποιός του «Capote» βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο West Village της Νέας Υόρκης, στα 46 του. Ο ιατροδικαστής έκρινε στις 28 Φεβρουαρίου ότι πέθανε από οξεία μικτή δηλητηρίαση από ουσίες, ως ατύχημα, μετά από 23 χρόνια νηφαλιότητας.

Από το Fairport στο Μπρόντγουεϊ: ο ηθοποιός

Ο Hoffman γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1967 στο Fairport, προάστιο του Ρότσεστερ στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η μητέρα του, Marilyn O’Connor, δίδασκε σε δημοτικό σχολείο και αργότερα έγινε δικηγόρος και δικαστής οικογενειακού δικαστηρίου. Ο πατέρας του δούλευε στην Xerox. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν εννέα ετών, και τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας τα μεγάλωσε κυρίως η μητέρα.

Στα παιδικά του χρόνια τον τραβούσαν το μπέιζμπολ και η πάλη, ώσπου ένας τραυματισμός στον αυχένα, στα 14, τον έβγαλε από τον αθλητισμό. Ήταν 12 όταν είδε στη σκηνή το «Όλοι ήταν παιδιά μου» του Arthur Miller, παράσταση που τον σημάδεψε, και στα 14 μπήκε σε θεατρική ομάδα με την ενθάρρυνση της μητέρας του. Το 1984, στα 17, παρακολούθησε το καλοκαιρινό σχολείο τεχνών της πολιτείας στο Saratoga Springs.

Στη Νέα Υόρκη σπούδασε στη Tisch School of the Arts του NYU και πήρε πτυχίο δραματικής τέχνης το 1989. Δούλευε ταξιθέτης και ίδρυσε με συμφοιτητές το σχήμα Bullstoi Ensemble. Η πρώτη τηλεοπτική του εμφάνιση ήταν το 1991 σε επεισόδιο του «Law & Order», και η πρώτη του ταινία το 1992, με την υπογραφή «Phil Hoffman». Την ίδια χρονιά πέρασε από πέντε ακροάσεις για τον ρόλο ενός κακομαθημένου μαθητή δίπλα στον Al Pacino, στο «Scent of a Woman», και άφησε τη δουλειά του σε ντελικατέσεν για να ασχοληθεί μόνο με την υποκριτική.

Οι ρόλοι που τον έκαναν γνωστό

Στο «Boogie Nights» (1997) του Paul Thomas Anderson έπαιξε έναν τεχνικό μικροφώνου και οι κριτικοί είδαν για πρώτη φορά το εύρος του. Στο «Magnolia» (1999) ήταν νοσοκόμος που φροντίζει έναν ετοιμοθάνατο, τον Jason Robards, ρόλο που ο ίδιος κατέτασσε στους αγαπημένους του. Στο θέατρο ήταν υποψήφιος για Tony Α΄ ανδρικού ρόλου το 2000, στο «True West», όπου εναλλασσόταν κάθε βράδυ με τον John C. Reilly στους δύο ρόλους, και για Tony Β΄ ανδρικού ρόλου το 2003, στο «Long Day’s Journey into Night», σύμφωνα με τη λίστα του IBDB.

Το Όσκαρ Α΄ ανδρικού ρόλου το κέρδισε για τον Truman Capote στο «Capote» (2005), ταινία που συμπαρήγαγε και για την οποία έχασε αισθητά βάρος. Ακολούθησαν τρεις υποψηφιότητες για β΄ ανδρικό ρόλο: ο πράκτορας της CIA Gust Avrakotos στο «Charlie Wilson’s War», ο πατέρας Flynn απέναντι στη Meryl Streep στο «Doubt» και ο Lancaster Dodd στο «The Master». Για το «The Master» μοιράστηκε το Κύπελλο Volpi της Βενετίας με τον Joaquin Phoenix.

Τον ίδιο χρόνο, το 2012, έπαιξε στο Μπρόντγουεϊ τον Willy Loman στον «Θάνατο ενός εμποράκου», σε σκηνοθεσία Mike Nichols και δίπλα στον Andrew Garfield. Η αναβίωση άνοιξε στις 15 Μαρτίου 2012 στο Ethel Barrymore Theatre και έπαιξε έως τις 2 Ιουνίου. Του έφερε υποψηφιότητα για Tony Α΄ ανδρικού ρόλου σε έργο, ενώ η παραγωγή κέρδισε δύο από τα επτά Tony στα οποία ήταν υποψήφια, για την καλύτερη αναβίωση και για τη σκηνοθεσία του Nichols. Ήταν η τελευταία του εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ.

Το θέατρο που τον έτρεφε, όμως, ήταν το LAByrinth Theater Company της Νέας Υόρκης, που για πολλά χρόνια το είχαν στα χέρια τους ο ίδιος και ο John Ortiz, κατά τη Wikipedia. Το 2007 πρωταγωνίστησε εκεί στο «Jack Goes Boating», και το 2010 το έκανε ταινία, με τον ίδιο στη σκηνοθεσία και στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν η πρώτη του σκηνοθεσία στον κινηματογράφο, με πρεμιέρα στο Sundance στις 23 Ιανουαρίου 2010. Περισσότερους ξένους ηθοποιούς του αρχείου θα βρεις στη σχετική σελίδα.

Η φιλμογραφία του ήταν πλατιά. Το Al Jazeera θυμόταν τον τηλεφωνητή με τα άσεμνα τηλεφωνήματα στο «Happiness», τον πονηρό γιο στο «Before the Devil Knows You’re Dead» και τον νοσοκόμο στο «Magnolia», αλλά και ταινίες όπως τα «Moneyball», «The Savages» και «Cold Mountain». Εμφανιζόταν και σε μεγάλες παραγωγές, όπως το «Twister» και τα «Hunger Games», παρότι τον συνέδεαν περισσότερο με το ανεξάρτητο σινεμά.

Το in.gr, σε αφιέρωμα στις 3 Φεβρουαρίου 2014, τον περιέγραφε ως ερμηνευτή που μεταμορφωνόταν σε νευρωτικούς, σνομπ, ανασφαλείς και σαρκαστικούς χαρακτήρες. Σε συνέντευξη του 2009 είχε πει ότι η προσέγγισή του στους ρόλους στηριζόταν σε «έρευνα, προετοιμασία και δύναμη φαντασίας», όπως το αποδίδει το in.gr.

Ο εθισμός και τα 23 χρόνια νηφαλιότητας

Ο Hoffman δεν έκρυψε ποτέ ότι είχε περάσει δύσκολα. Στη συνέντευξη στο «60 Minutes» του 2006, λίγο μετά το Όσκαρ και στα 38 του, είπε ότι στα φοιτητικά του χρόνια έπαιρνε ό,τι έβρισκε. Είχε προσπαθήσει μόνος του να σταματήσει για δυο χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα, και στα 22 του μπήκε σε κλινική. Είπε ότι τότε «πανικοβλήθηκε για τη ζωή του».

«It was anything I could get my hands on.» — Philip Seymour Hoffman, στο «60 Minutes» του CBS (2006)

Στην ίδια συνέντευξη είπε ότι θεωρούσε ευλογία που έγινε νηφάλιος πριν γίνει διάσημος, και ότι αν ήταν πλούσιος και γνωστός στα 19 του, πιθανότατα θα είχε πεθάνει. Σύμφωνα με το CBS Detroit, έμεινε καθαρός επί 23 χρόνια και είχε μιλήσει ανοιχτά για μια πρόσφατη υποτροπή.

Το ET Online έγραψε στις 31 Μαΐου 2013 ότι μπήκε σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης δέκα ημερών στην ανατολική ακτή, αφού είχε υποτροπιάσει πάνω από έναν χρόνο νωρίτερα. Στις 3 Φεβρουαρίου 2014 το in.gr μετέφερε ότι το περιβάλλον του έλεγε πως σκόπευε να ξαναρχίσει θεραπεία. Το Fox News έγραψε ότι, κατά πληροφορίες, είχε χωρίσει μήνες πριν από τη Mimi O’Donnell, μητέρα των τριών παιδιών του, και έμενε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα λίγα τετράγωνα μακριά από το σπίτι της οικογένειας.

Με τη Mimi O’Donnell, ενδυματολόγο, γνωρίστηκαν το 1999 στη δουλειά τους πάνω στο «In Arabia We’d All Be Kings» και έμειναν μαζί περίπου 14 χρόνια. Απέκτησαν τρία παιδιά, τον Cooper και δύο κόρες. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η O’Donnell είπε αργότερα ότι και οι δύο παρέμεναν δεσμευμένοι στη σχέση τους και ότι εκείνος μετακόμισε σε κοντινό διαμέρισμα για να προστατεύσει τα παιδιά από την υποτροπή του.

Ο τελευταίος μήνας: Sundance, «A Most Wanted Man» και «God’s Pocket»

Τον Ιανουάριο του 2014 το Sundance προέβαλε δύο ταινίες του. Στις 19 Ιανουαρίου προβλήθηκε η πρεμιέρα του «A Most Wanted Man» του Anton Corbijn, όπου υποδυόταν τον Günther Bachmann, αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών που ηγείται μιας ομάδας κατά της τρομοκρατίας. Ήταν ο τελευταίος πρωταγωνιστικός ρόλος του.

Στο φεστιβάλ προβλήθηκε και το «God’s Pocket», σε σκηνοθεσία του John Slattery. Ο Slattery είπε αργότερα ότι είχε προτείνει στον Hoffman τον ρόλο του δημοσιογράφου, αλλά εκείνος ζήτησε τον πρωταγωνιστικό, τον Mickey. Τον ίδιο μήνα είχε ανακοινωθεί ότι θα πρωταγωνιστήσει στην κωμική σειρά «Happyish» του Showtime, και στο «The Hunger Games: Mockingjay – Part 2» του έμεναν περίπου επτά ημέρες γυρισμάτων.

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014: η τελευταία ημέρα

Το χρονολόγιο της τελευταίας ημέρας στηρίζεται σε ρεπορτάζ του CNN που αναδημοσίευσε το in.gr στις 4 Φεβρουαρίου 2014, με μαρτυρίες και πηγές της αστυνομίας. Οι ώρες είναι κατά προσέγγιση και δεν έχουν επιβεβαιωθεί από επίσημο έγγραφο. Το πρωί ο Hoffman πήγε στο αγαπημένο του καφέ στην 8th Avenue, όπου ο διευθυντής τον περιέγραψε ευδιάθετο.

Γύρω στη μία και μισή το μεσημέρι μίλησε στο τηλέφωνο με τη βοηθό του, που τον βρήκε καλά, και στις δύο το απόγευμα τον είδε κοντά στο σπίτι του η Mimi O’Donnell. Εκείνη είπε αργότερα στους αστυνομικούς ότι σε δύο επαφές εκείνης της ημέρας της φάνηκε ότι βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών. Νωρίς το βράδυ δείπνησε με δύο άτομα σε εστιατόριο του West Village, σε ένα δείπνο που ένας εργαζόμενος περιέγραψε ως επαγγελματικό.

Γύρω στις οκτώ μίλησαν για τελευταία φορά στο τηλέφωνο με την O’Donnell. Κατά τη μαρτυρία ενός αυτόπτη, μεταξύ οκτώ και εννέα το βράδυ έκανε έξι αναλήψεις, συνολικά 1.200 δολαρίων, από ATM σε σούπερ μάρκετ κοντά στο σπίτι του. Οι πηγές δεν περιγράφουν επιβεβαιωμένα τις επόμενες ώρες.

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου: η ανακάλυψη στη Bethune Street

Εκείνη την Κυριακή ο Hoffman δεν εμφανίστηκε στις εννέα το πρωί να πάρει τα τρία παιδιά του. Γύρω στις έντεκα η O’Donnell ζήτησε από τον David Bar Katz, σεναριογράφο και θεατρικό συγγραφέα και φίλο του ηθοποιού, να περάσει από το διαμέρισμά του, στον τέταρτο όροφο της Bethune Street 35. Ο Katz πήγε με μια βοηθό και τον βρήκαν νεκρό. Στις 11:30 κάποιος κάλεσε την αστυνομία.

Τα πρώτα δημοσιεύματα μίλησαν για πιθανή υπερβολική δόση, ενώ μια πηγή κοντά στην έρευνα είπε στο Fox News ότι ο θάνατος αντιμετωπιζόταν ως ατύχημα. Η αστυνομία άφησε την οριστική κρίση στον ιατροδικαστή και η νεκροψία έγινε τη Δευτέρα. Η οικογένεια ανακοίνωσε ότι ήταν «devastated by the loss of our beloved Phil», συντετριμμένη δηλαδή από την απώλεια, και ζήτησε ησυχία. Οι δικοί του έβαλαν φύλαξη στην είσοδο της πολυκατοικίας για να μην περνά κανείς.

Ο θάνατος του Philip Seymour Hoffman: η ιατροδικαστική κρίση της 28ης Φεβρουαρίου

Η πρώτη νεκροψία δεν έδωσε απάντηση. Στις 5 Φεβρουαρίου η εκπρόσωπος του ιατροδικαστή της Νέας Υόρκης, Julie Bolcer, είπε ότι χρειάζονταν περαιτέρω εξετάσεις για να καθοριστεί η αιτία θανάτου. Η κρίση ήρθε στις 28 Φεβρουαρίου 2014, 26 ημέρες μετά τον θάνατο: όπως ανακοίνωσε ο ιατροδικαστής της Νέας Υόρκης, ο Hoffman πέθανε από οξεία μικτή δηλητηρίαση, με ηρωίνη, κοκαΐνη, βενζοδιαζεπίνες και αμφεταμίνη. Ο θάνατος καταχωρίστηκε ως ατύχημα.

Τις πρώτες ημέρες οι ερευνητές εξέταζαν, σύμφωνα με το Fox News, αν η ηρωίνη ανήκε σε παρτίδα που συνδεόταν με εκατοντάδες πρόσφατους θανάτους στη χώρα. Η αστυνομία δήλωσε όμως ότι στα ναρκωτικά του διαμερίσματος δεν βρέθηκε φαιντανύλη. Το CBS προσθέτει ότι η διαθήκη του άφηνε την προσωπική του περιουσία στην O’Donnell.

Η περιγραφή ισχύει έως Οκτώβριο 2026.

Οι συλλήψεις στη Mott Street

Την Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014, το βράδυ, αστυνομικοί έκαναν έφοδο σε τρία διαμερίσματα στη Mott Street 302 και συνέλαβαν τέσσερα άτομα. Σύμφωνα με τη New York Post, όπως τη μεταφέρει το Fox News, η αστυνομία είχε πληροφορία ότι ο έμπορος που πουλούσε στον Hoffman βρισκόταν εκεί. Ο εκπρόσωπος της NYPD επιβεβαίωσε τις εφόδους και είπε ότι οι κατηγορίες εκκρεμούσαν.

Οι συλληφθέντες ήταν ο 57χρονος Robert Vineberg και ένας 48χρονος, με κατηγορία κακουργηματικής κατοχής, και δύο 22χρονοι, με κατηγορία κατοχής μαριχουάνας και κοκαΐνης, πλημμέλημα. Το Fox News έγραψε ότι κανείς τους δεν ομολόγησε πώληση στον Hoffman. Η Post ανέφερε επίσης ότι τα περίπου 350 φακελάκια στη Mott Street είχαν διαφορετική σφραγίδα από εκείνα του διαμερίσματος του ηθοποιού, και ο εκπρόσωπος της NYPD δεν επιβεβαίωσε σύνδεση με τον θάνατο.

Ο Vineberg, μουσικός της τζαζ από τον Καναδά που εμφανιζόταν ως Robert Aaron, ήταν φίλος του Hoffman, αλλά είχαν να επικοινωνήσουν από το τέλος του 2013, σύμφωνα με το ABC7. Στις 28 Αυγούστου 2014 η εισαγγελία απέσυρε την κατηγορία της διακίνησης, επικαλούμενη προβλήματα στα αποδεικτικά στοιχεία: δύο ντετέκτιβ είχαν παραδεχτεί ότι δεν του διάβασαν τα δικαιώματά του πριν μιλήσει. Εκείνος ομολόγησε κατοχή και πήρε πενταετή αναστολή, 25 ημέρες κοινωνικής εργασίας και υποχρέωση θεραπείας, χωρίς φυλάκιση. Δεν κατηγορήθηκε ποτέ ότι είχε ρόλο στον θάνατο του Hoffman.

Η κηδεία και το σημείο ταφής

Την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014, στις 7:45 το βράδυ, τα φώτα των θεάτρων του Μπρόντγουεϊ έσβησαν για ένα λεπτό, σύμφωνα με το CBS, και το LAByrinth έκανε βιγίλια με κεριά στο κέντρο του Μανχάταν. Την Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου ακολούθησε ιδιωτικός αποχαιρετισμός στο Frank E. Campbell Funeral Home, στην Upper East Side.

Το φέρετρο έμεινε κλειστό και τα παιδιά του άφησαν μέσα αναμνηστικά, κατά το CBS. Πήγαν, μεταξύ άλλων, οι Amy Adams, Joaquin Phoenix, Cate Blanchett, Michelle Williams και John C. Reilly.

Η κηδεία έγινε την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου στον καθολικό ναό του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα, ιησουιτική ενορία στην Park Avenue. Τη νεκρώσιμη λειτουργία τέλεσε ο Ιησουίτης πατέρας James Martin, φίλος του ηθοποιού, κατά το Religion News Service. Ήταν ιδιωτική, για στενό κύκλο, με είσοδο μόνο με πρόσκληση, και εκκλησιαστικές πηγές υπολόγιζαν έως 300 άτομα. Σύμφωνα με το CBS, ανάμεσα σε όσους πήγαν ήταν οι Meryl Streep, Cate Blanchett, Ethan Hawke, Amy Adams, Julianne Moore, Joaquin Phoenix, Michelle Williams, Mary Louise Parker, John Slattery, Marisa Tomei, ο Spike Lee και ο David Bar Katz. Το ρεπορτάζ δεν αναφέρει επικήδειους λόγους· οι δηλώσεις που καταγράφηκαν έγιναν στους δημοσιογράφους μετά την τελετή.

Η επιλογή καθολικής κηδείας προκάλεσε σχόλια, αφού ο Hoffman πέθανε από εθισμό. Ο Martin υποστήριξε, κατά το Catholic Sun, ότι ήταν βαπτισμένος καθολικός και δικαιούνταν καθολική κηδεία, και ότι τα μυστήρια δεν προορίζονται για τέλειους ανθρώπους. Το CBS έγραψε ακόμη ότι ευρύτερο μνημόσυνο θα γινόταν αργότερα μέσα στον μήνα, όπως ανακοίνωσε ο publicist του. Για άλλες τελετές του αρχείου, δες τις κηδείες και τελετές μνήμης.

Ως προς τον τόπο ανάπαυσης, οι πηγές δεν συμφωνούν. Το CBS έγραψε στις 6 Φεβρουαρίου ότι ο Hoffman «θα ταφεί» μετά την ιδιωτική κηδεία, χωρίς να αναφέρει νεκροταφείο. Η Wikipedia γράφει ότι η σορός αποτεφρώθηκε και η τέφρα δόθηκε στην οικογένεια. Δεν βρήκαμε δημοσιευμένο τάφο ή άλλον δημόσιο τόπο ανάπαυσης, γι’ αυτό δεν δίνουμε οδηγία επίσκεψης. Αν ψάχνεις μνημεία σε νεκροταφεία, δες τους τάφους διασήμων του αρχείου.

Οι ταινίες και η σειρά που έμειναν στη μέση

Το «A Most Wanted Man» βγήκε περιορισμένα στις ΗΠΑ στις 25 Ιουλίου 2014, με καλές κριτικές και έπαινο για την ερμηνεία του Hoffman. Το «God’s Pocket» βγήκε από την IFC στις 9 Μαΐου. Στην πρεμιέρα του στο Λος Άντζελες, στο LACMA, ο Slattery και οι συμπρωταγωνιστές Christina Hendricks και Eddie Marsan θυμήθηκαν το χιούμορ και τη γενναιοδωρία του στα γυρίσματα.

Στα «Hunger Games» είχε ολοκληρώσει τις σκηνές του στο πρώτο «Mockingjay». Για το δεύτερο, σύμφωνα με το Variety, του έμεναν περίπου επτά ημέρες γυρισμάτων, και η Lionsgate ανακοίνωσε ότι οι ημερομηνίες προβολής δεν αλλάζουν: 21 Νοεμβρίου 2014 και 20 Νοεμβρίου 2015. Ο σκηνοθέτης Francis Lawrence είπε ότι είχαν μείνει δύο ουσιαστικές σκηνές του Plutarch Heavensbee, και ότι ξαναγράφτηκαν χωρίς ψηφιακή αναπαράσταση του ηθοποιού. Στην ταινία, ο Haymitch του Woody Harrelson διαβάζει στην Katniss ένα γράμμα του Plutarch αντί για τη σκηνή στη φυλακή.

Στο «Happyish», την κωμική σειρά του Showtime για την οποία είχε γυριστεί πιλοτικό με πρωταγωνιστή τον Hoffman, το πρότζεκτ φάνηκε να τελειώνει. Το καλοκαίρι του 2014 ο πρόεδρος του καναλιού ζήτησε από τον δημιουργό, Shalom Auslander, νέο πρωταγωνιστή. Τον Οκτώβριο του 2014 υπέγραψε ο Steve Coogan, και η σειρά πρωτοπροβλήθηκε στις 26 Απριλίου 2015. Το Showtime τη σταμάτησε στις 24 Ιουλίου 2015, μετά από μία σεζόν.

Η υπόθεση National Enquirer και το Relentless Award

Μετά τον θάνατο, το National Enquirer δημοσίευσε ως αποκλειστική συνέντευξη του David Bar Katz ένα κείμενο που το ίδιο το έντυπο παραδέχθηκε αργότερα ότι ήταν λάθος. Ο Katz έκανε μήνυση για δυσφήμιση. Στις 26 Φεβρουαρίου 2014 αναφέρθηκε ο συμβιβασμός: το έντυπο δημοσίευσε μονοσέλιδη καταχώριση στους New York Times, όπου παραδεχόταν το λάθος του και ζητούσε συγγνώμη, και ανέλαβε να χρηματοδοτήσει αρχικά ένα ίδρυμα για το θέατρο. Το ποσό του συμβιβασμού δεν έγινε γνωστό.

Από εκείνο το ίδρυμα, το American Playwriting Foundation, απονέμεται το Relentless Award. Είναι ετήσιο βραβείο 45.000 δολαρίων για ανέκδοτο έργο που αντανακλά το «πάθος για την αλήθεια» του Hoffman, κατά το Fox News, και συνοδεύεται από αναγνώσεις του έργου σε θέατρα της χώρας, όπως περιέγραφε το Time Out τον Ιανουάριο του 2015.

Το γλυπτό, το βραβείο και τα παιδιά του

Τον Μάιο του 2022 το Μουσείο George Eastman παρουσίασε στο Rochester γλυπτό του Hoffman, έργο του Σκωτσέζου David A. Annand, αρχικά ως δανεισμένο. Το είχε παραγγείλει ο φιλάνθρωπος και παραγωγός ταινιών από τη Βοστώνη James Declan Tobin, μέσω του φιλανθρωπικού ιδρύματος Sumner Roy Kates. Στις 7 Φεβρουαρίου 2023 το μουσείο ανακοίνωσε ότι το γλυπτό δωρίστηκε και παραμένει στο πεζοδρόμιο μπροστά από το Dryden Theatre, στη East Avenue 900.

Ο γιος του, Cooper Hoffman, γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 2003 και ήταν δέκα ετών όταν πέθανε ο πατέρας του. Το 2021 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στο «Licorice Pizza» του Paul Thomas Anderson, τον ίδιο σκηνοθέτη που είχε δώσει στον Hoffman ρόλο στο «Boogie Nights». Κέρδισε το βραβείο Breakthrough Performance του National Board of Review και ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα.

Πώς συζητήθηκε ο εθισμός μετά τον θάνατό του

Ο θάνατος μετά από 23 χρόνια χωρίς ουσίες έφερε στην επικαιρότητα τη συζήτηση για τη φύση του εθισμού. Ένας ειδικός του Brighton Center for Recovery είπε στο CBS Detroit ότι ο εθισμός είναι χρόνια νόσος του εγκεφάλου και ότι προτιμά τον όρο «ύφεση» από τον όρο «ανάρρωση», ακριβώς επειδή δείχνει ότι η κατάσταση είναι χρόνια. Εκτίμησε ακόμη ότι λιγότερο από το 10% όσων χρειάζονται θεραπεία την παίρνουν, λόγω στίγματος και έλλειψης χρηματοδότησης.

Στο αρχείο υπάρχουν και άλλες υποθέσεις με παρόμοιο πλαίσιο, όπως ο θάνατος του River Phoenix το 1993 και ο θάνατος του Matthew Perry το 2023, με διαφορετική αιτία και διαφορετική πορεία των ερευνών.

Όσα δεν έχουν διευκρινιστεί

Δύο ερωτήματα έμειναν χωρίς δημόσια απάντηση. Το πρώτο είναι από πού προήλθε η ηρωίνη της τελευταίας νύχτας. Οι έφοδοι της Mott Street συνδέθηκαν δημοσιογραφικά με τον θάνατο, αλλά η NYPD δεν επιβεβαίωσε ποτέ σύνδεση, τα φακελάκια είχαν κατά τη Post άλλη σφραγίδα, και καμία κατηγορία δεν αφορούσε τον ίδιο τον θάνατο.

Το δεύτερο είναι η ακριβής πορεία των τελευταίων ωρών. Το χρονολόγιο του Σαββάτου προέρχεται από μαρτυρίες και πηγές της αστυνομίας που μετέφερε το CNN, όχι από δημόσια δικογραφία, και οι πηγές διαφέρουν στις ώρες: το Fox News τοποθετεί την ανάληψη από το ATM γύρω στις οκτώ το βράδυ, το CNN μεταξύ οκτώ και εννέα. Ούτε ο τόπος ανάπαυσής του έχει δημοσιευτεί, και οι πηγές διαφωνούν αν ετάφη ή αποτεφρώθηκε.

Λιγότερο γνωστά στοιχεία

• Ο Hoffman ήταν υποψήφιος για Tony και στις τρεις παραγωγές του Μπρόντγουεϊ που καταγράφει το IBDB: το 2000, το 2003 και το 2012.
• Στη Βενετία του 2012 ο Hoffman μοιράστηκε το Κύπελλο Volpi με τον Joaquin Phoenix, τον αδελφό του River Phoenix, που βρέθηκε και στην κηδεία.
• Ο ρόλος που ο Slattery είχε προτείνει στον Hoffman στο «God’s Pocket» ήταν του δημοσιογράφου. Εκείνος ζήτησε να παίξει τον πρωταγωνιστή.
• Η σφραγίδα στα φακελάκια της Mott Street, κατά τη New York Post, διέφερε από εκείνη του διαμερίσματός του. Η NYPD δεν επιβεβαίωσε ποτέ σύνδεση.
• Οι πηγές διαφέρουν στο ποσό που κατασχέθηκε από τον Vineberg: 1.248 δολάρια κατά το DNAinfo, 1.284 κατά το ABC7. Γι’ αυτό δεν το θεωρούμε βέβαιο.
• Το γλυπτό του Hoffman βρίσκεται στο Rochester, μπροστά από το Dryden Theatre του Μουσείου George Eastman, και όχι στο Fairport όπου μεγάλωσε.
• Στην παραγωγή του «Θάνατος ενός εμποράκου» το 2012, εκτός από τον Hoffman, υποψήφιος για Tony ήταν και ο Andrew Garfield, για β΄ ανδρικό ρόλο.
• Για την ταινία «Mockingjay – Part 2», ο Lawrence είπε ότι δεν χρησιμοποιήθηκε ψηφιακή αναπαράσταση, ενώ νωρίτερα δημοσιεύματα έγραφαν ότι θα τον αναπαραστήσουν ψηφιακά.

Χρονολόγιο της υπόθεσης

• 23/07/1967: Γεννιέται στο Fairport της Νέας Υόρκης.
• 1989: Παίρνει πτυχίο από το NYU και μπαίνει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης, μετά από το οποίο μένει καθαρός για 23 χρόνια.
• 2012: Υποτροπιάζει, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές.
• Μάιος 2013: Μπαίνει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης δέκα ημερών.
• 19/01/2014: Πρεμιέρα του «A Most Wanted Man» στο Sundance.
• 01/02/2014: Η τελευταία ημέρα του, όπως την περιγράφουν τα δημοσιεύματα.
• 02/02/2014: Βρίσκεται νεκρός στο διαμέρισμά του στη Bethune Street.
• 04/02/2014: Έφοδος και τέσσερις συλλήψεις στη Mott Street.
• 05/02/2014: Η αρχική νεκροψία δεν δίνει συμπέρασμα· βιγίλια και διακοπή φωτισμού των θεάτρων στο Μπρόντγουεϊ.
• 06/02/2014: Ιδιωτικός αποχαιρετισμός στο Frank E. Campbell Funeral Home.
• 07/02/2014: Ιδιωτική κηδεία στον ναό του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα.
• 26/02/2014: Αναφέρεται ο συμβιβασμός του Katz με το National Enquirer.
• 28/02/2014: Ο ιατροδικαστής ανακοινώνει οξεία μικτή δηλητηρίαση, ως ατύχημα.
• 25/07/2014: Βγαίνει το «A Most Wanted Man».
• 28/08/2014: Αποσύρεται η κατηγορία της διακίνησης για τον Vineberg.
• 20/11/2015: Προγραμματισμένη προβολή του «Mockingjay – Part 2».
• Μάιος 2022: Παρουσιάζεται το γλυπτό στο Μουσείο George Eastman.
• 07/02/2023: Ανακοινώνεται η δωρεά του γλυπτού στο μουσείο.

Συχνές ερωτήσεις