Ο θάνατος του Michael Hutchence, τραγουδιστή των INXS, έγινε το πρωί του Σαββάτου 22 Νοεμβρίου 1997, σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου Ritz-Carlton, στο Double Bay του Σίδνεϊ. Ήταν 37 ετών και το δωμάτιο ήταν το 524. Ο κρατικός coroner της Νέας Νότιας Ουαλίας έκρινε ότι ήταν αυτοκτονία και ότι δεν είχε εμπλακεί άλλο πρόσωπο. Η υπόθεση όμως λέγεται ακόμη «μυστήριο». Εδώ ξεχωρίζουμε τι είναι γνωστό, τι έχει αποκλειστεί και τι μένει θολό.

Το άρθρο αναφέρεται σε αυτοκτονία και δεν περιγράφει τον τρόπο. Αν σε αγγίζει προσωπικά, στο τέλος υπάρχει γραμμή βοήθειας.

Ο θάνατος του Michael Hutchence: τι έγινε στο Δωμάτιο 524

Γύρω στις 11:50 το πρωί του Σαββάτου 22 Νοεμβρίου 1997, μια καθαρίστρια του ξενοδοχείου μπήκε στο δωμάτιο και βρήκε τον Hutchence νεκρό, κατά την έκθεση του coroner, όπως τη δημοσίευσε ο Alan Cross. Οι INXS βρίσκονταν στην Αυστραλία για μια περιοδεία των είκοσι χρόνων του συγκροτήματος και η πρόβα της προηγούμενης μέρας, 21 Νοεμβρίου, είχε γίνει κανονικά, κατά τη Wikipedia.

Η αστυνομία είπε αμέσως ότι δεν υπήρχαν ύποπτες περιστάσεις. Ο επιθεωρητής Chris Hogg δήλωσε: «Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν ύποπτες περιστάσεις για τον θάνατο», κατά το Variety. Η περιοδεία ακυρώθηκε. Τον αριθμό 524 τον δίνουν η επίσημη σελίδα των INXS και το Marie Claire, όχι το κείμενο της έκθεσης.

Η υπόθεση έχει μια ιδιαιτερότητα. Η επίσημη απάντηση υπάρχει από τις 6 Φεβρουαρίου 1998, αλλά ο θάνατος ενός 37χρονου, με παιδί 16 μηνών και μια περιοδεία μπροστά του, ξεκίνησε αμέσως θεωρίες. Οι περισσότερες διαψεύστηκαν, και η πιο γνωστή απορρίφθηκε ρητά από τον ίδιο τον coroner.

Ένα ξενοδοχείο στο Double Bay

Το Ritz-Carlton του Double Bay, στην οδό Cross 33, δεν υπάρχει πια με αυτό το όνομα. Έγινε Sir Stamford Double Bay το 2001 και InterContinental το 2014, κατά το realcommercial.com.au. Το ίδιο δημοσίευμα, του 2024, γράφει ότι έχει κατατεθεί αίτηση για κατεδάφιση και ανοικοδόμηση του κτιρίου, σε έργο ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο developer είπε ότι θέλει να τιμήσει την ιστορία του χώρου, μαζί με τον Hutchence. Το ότι θα υπάρξει «The Michael Hutchence Memorial Bar» είναι ελπίδα της τοπικής εφημερίδας Wentworth Courier, όχι επιβεβαιωμένο σχέδιο.

Στο ίδιο ξενοδοχείο είχε μείνει τον Νοέμβριο του 1996 και η πριγκίπισσα Diana, κατά το ίδιο δημοσίευμα.

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου: η τελευταία μέρα

Εκείνο το βράδυ ο Hutchence δείπνησε με τον πατέρα του, τον Kelland. Ο πατέρας είπε στον coroner ότι ο γιος του φαινόταν ανήσυχος για την υπόθεση της κηδεμονίας στο Λονδίνο. Μετά το δείπνο γύρισε στο ξενοδοχείο. Από λίγο μετά τις 11 το βράδυ ως τις 5 περίπου το πρωί, στο δωμάτιο βρίσκονταν η ηθοποιός Kym Wilson και ο φίλος της Andrew Rayment. Έπιναν βότκα, μπίρα, σαμπάνια και κοκτέιλ, κατά την έκθεση.

Η Wilson είπε ότι τον βρήκε «ανεβασμένο, αλλά σκεπτικό» όταν μιλούσε για τη δίκη, και ότι εκείνος ήθελε παρέα για την περίπτωση που η απόφαση θα ήταν δυσμενής. Κατά τη Wikipedia, η Wilson αρνήθηκε ότι υπήρχαν ναρκωτικά και ότι έγινε σεξουαλική επαφή. Έπιναν, είπε, έξι με οκτώ ποτά και δεν ήταν «σχεδόν μεθυσμένοι».

Η διαμάχη για την κόρη του και τα τηλεφωνήματα της νύχτας

Ο Hutchence και η Paula Yates είχαν μια κόρη, την Tiger Lily, που γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1996 στο σπίτι του ζευγαριού στο Λονδίνο. Από τον γάμο της με τον Bob Geldof η Yates είχε άλλες κόρες, και η διάλυσή του είχε καταλήξει σε δικαστική διαμάχη για την επιμέλεια. Η Yates έγραψε σε κατάθεσή της στις 26 Νοεμβρίου ότι είπε στον Hutchence πως η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 17 Δεκεμβρίου και ότι το ταξίδι των παιδιών στην Αυστραλία δεν γινόταν. Εκείνος της απάντησε, κατά τη Wikipedia: «Δεν ξέρω πώς θα ζήσω χωρίς να βλέπω την Tiger».

Η Yates τηλεφώνησε στον Hutchence λίγο πριν από τις 5:38 το πρωί, και η έκθεση γράφει ότι ακούστηκε «απελπισμένος» και ότι θα παρακαλούσε τον Geldof να αφήσει τα παιδιά να πάνε στην Αυστραλία. Γύρω στις 5:30 ακολούθησε μακρύ τηλεφώνημα στον Geldof. Εκείνος είπε στην αστυνομία ότι ο Hutchence ήταν «επιθετικός, υβριστικός και απειλητικός» και ότι δεν του φάνηκε καταθλιπτικός. Η Belinda Brewin, φίλη του Geldof και της Yates, επιβεβαίωσε την ουσία. Μια γειτόνισσα στον ίδιο όροφο, η Gail Coward, άκουσε γύρω στις 5 μια δυνατή αντρική φωνή.

Το πρωί του Σαββάτου: τρία μηνύματα και ένα σημείωμα

Στις 9:38 το πρωί ο Hutchence άφησε φωνητικό μήνυμα στη μάνατζέρ του, Martha Troup. Το μήνυμα περιείχε τη φράση «I f***ing had enough», δηλαδή «βαρέθηκα πια». Η Troup προσπάθησε να τον βρει στο ξενοδοχείο και δεν απάντησε κανείς. Το δεύτερο μήνυμα, στις 9:50, ακουγόταν «αργό και βαθύ», κατά την έκθεση. Η Troup ανησύχησε και μίλησε με τον υπεύθυνο της περιοδείας, John Martin, που της είπε ότι είχε λάβει σημείωμα ότι ο Hutchence «δεν θα πήγαινε στις πρόβες σήμερα».

Το τελευταίο του τηλεφώνημα, στις 9:54, ήταν στη Michele Bennett, πρώην σύντροφό του. Εκείνη είπε ότι έκλαιγε, ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί και ότι ήθελε να τη δει. Πήγε στο ξενοδοχείο γύρω στις 10:40, χτύπησε και φώναξε χωρίς απάντηση, και άφησε σημείωμα στη ρεσεψιόν. Η Bennett είπε στον coroner ότι ο Hutchence δεν είχε εκφράσει ποτέ προηγουμένως τέτοιες σκέψεις.

11:50: ο εντοπισμός και οι πρώτες ώρες

Η έκθεση λέει ότι τον βρήκε μια καθαρίστρια, που δεν κατονομάζεται. Το Variety του 1997 γράφει ότι τον βρήκε υπάλληλος του ξενοδοχείου, αφού ο Hutchence δεν εμφανίστηκε σε μια προγραμματισμένη τηλεοπτική παρουσία εκείνο το Σάββατο για την προώθηση των συναυλιών. Δεν είναι απαραίτητα αντίφαση, αλλά οι δύο εκδοχές δεν συμπίπτουν.

Ο coroner ήταν βέβαιος ότι δεν είχε εμπλακεί κανείς άλλος. Δεν βρέθηκε σημείωμα αυτοκτονίας, κατά τη Wikipedia (για τους χειρόγραφους στίχους του 2017 δες πιο κάτω), και η έκθεση εξετάζει και απορρίπτει ρητά την εκδοχή ατυχήματος.

Το πόρισμα του coroner

Η έκθεση του κρατικού coroner Derrick Hand φέρει ημερομηνία 6 Φεβρουαρίου 1998, από το Glebe του Σίδνεϊ. Ανάκριση δεν έγινε: το κείμενο γράφει «INQUEST DISPENSED WITH», γιατί δεν θα κέρδιζε κανείς κάτι από αυτήν. Για χρόνια δόθηκαν στη δημοσιότητα μόνο το τοξικολογικό και οι λόγοι που δεν έγινε ανάκριση. Την πλήρη έκθεση τη δημοσίευσε το Daily Mail Australia το 2017, κατά το Express Digest, παρά την αντίρρηση του αδελφού του, Rhett.

Ο Hand έκρινε ότι ο Hutchence ήταν σε «σοβαρή καταθλιπτική κατάσταση» το πρωί της 22ας Νοεμβρίου. Στους παράγοντες που συνέβαλαν συμπεριέλαβε τη σχέση του με την Yates, τη διαμάχη με τον Geldof για την κόρη τους και την επίδραση των ουσιών που είχε πάρει. Όπως σημειώνει η έκθεση, υπάρχει «τεκμήριο κατά της αυτοκτονίας», και έπρεπε να υπάρχει ισχυρή βεβαιότητα. Το συμπέρασμα ήταν: «Πείθομαι ότι ο θανών είχε πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή του και το έκανε».

Η αιματολογική ανάλυση έδειξε αλκοόλ, κοκαΐνη, Prozac και άλλα φάρμακα με συνταγή. Το Prozac του το είχε χορηγήσει πρώτα στο Λονδίνο, τον Δεκέμβριο του 1995, ο γιατρός J. Borham, και η τελευταία συνταγή ήταν της 1ης Νοεμβρίου 1997. Στις 17 Οκτωβρίου 1997 τον είχε δει ο ψυχίατρος Mark Collins για ήπια κατάθλιψη και δεν βρήκε ίχνος σκέψεων αυτοκτονίας.

Η εκδοχή του ατυχήματος: τι είπε η Paula Yates και τι ο coroner

Η Paula Yates δεν δέχτηκε ποτέ την αυτοκτονία. Σε μια συνέντευξη στο 60 Minutes το 1999 και στο ντοκιμαντέρ In Excess του Channel 4 υποστήριξε ότι ο θάνατος ήταν ατύχημα που σχετιζόταν με σεξουαλική πρακτική. Αυτό αντέκειτο στις προηγούμενες καταθέσεις της στην αστυνομία και στον coroner, κατά τη Wikipedia, και η αστυνομία απέρριψε τη θέση της.

Ο coroner ήταν ρητός: «Δεν υπάρχουν ιατροδικαστικά ή άλλα στοιχεία που να στηρίζουν αυτή την εκδοχή», όπως το παραθέτει το Far Out. Ο σκηνοθέτης Richard Lowenstein είπε ότι η νεκροψία δεν έδειξε τίποτα τέτοιο και ότι η φήμη κυκλοφόρησε για να κρυφτεί ότι ο Hutchence «δεν ήταν καταθλιπτικός». Η Yates είχε πρώτα κατηγορήσει τον Geldof, λέγοντας ότι η μάχη για την επιμέλεια και το τελευταίο τηλεφώνημα τον οδήγησαν στην απελπισία. Ο coroner δεν απέδωσε ευθύνη σε κανέναν.

Κοπεγχάγη 1992: το τραύμα που άλλαξε τον χαρακτήρα του

Τον Αύγουστο του 1992, στην Κοπεγχάγη, ένας οδηγός ταξί χτύπησε τον Hutchence. Η Helena Christensen, σύντροφός του από το 1991 ως το 1995, περιγράφει στο The New Daily ότι ο οδηγός «φώναξε στον Michael να κάνει πέρα» και τον χτύπησε με μία γροθιά. Εκείνος έπεσε προς τα πίσω και χτύπησε στο κράσπεδο. Αρνήθηκε να μείνει στο νοσοκομείο και πέρασε περίπου έναν μήνα στο διαμέρισμά της, κάνοντας εμετό και αρνούμενος το φαγητό.

Ένας ειδικός στο Παρίσι συμπέρανε ότι είχε χάσει μόνιμα τη γεύση και την όσφρηση και ότι είχε πολλαπλές εγκεφαλικές θλάσεις. Η Christensen λέει ότι εκείνος ζήτησε να μην το πει σε κανέναν. «Βγήκε μια σκοτεινή, πολύ οργισμένη πλευρά», είπε. Ο Bono, κατά το Rolling Stone Australia, περιέγραψε αλλαγή «από μια γλυκιά ανασφάλεια σε μια βαθιά ανασφάλεια». Κατά τη Wikipedia, ο μπασίστας Garry Beers είπε ότι ο Hutchence απείλησε μέλη του συγκροτήματος στις ηχογραφήσεις του Full Moon, Dirty Hearts το 1993.

Η Wikipedia συνδέει τον τραυματισμό με περιόδους κατάθλιψης και αυξημένης επιθετικότητας. Στο ντοκιμαντέρ Mystify: Michael Hutchence (2019), ο Lowenstein λέει ότι έφτασε στα χέρια του η ανεπεξέργαστη έκθεση του coroner μέσω Βρετανών δημοσιογράφων και ότι την έδειξε σε νευρολόγους και ψυχολόγους. Εκείνοι, κατά τον ίδιο, μίλησαν για «τέλεια καταιγίδα κινδύνου αυτοκτονίας» (The New Daily). Είναι η αφήγηση του σκηνοθέτη για ανώνυμους ειδικούς, όχι κρίση του coroner.

Τι δεν είναι σαφές

• Αν έγινε ανάκριση. Η Wikipedia γράφει ότι έγινε νεκροψία και ανάκριση. Η έκθεση του coroner γράφει «INQUEST DISPENSED WITH». Κρατάω την έκθεση.
• Ο αριθμός 524. Δεν υπάρχει στο κείμενο της έκθεσης. Τον δίνουν η επίσημη σελίδα των INXS και το Marie Claire.
• Ποιος τον βρήκε. Καθαρίστρια (έκθεση) ή υπάλληλος που τον αναζήτησε επειδή έχασε τηλεοπτική παρουσία (Variety).
• Το τηλεφώνημα στον Geldof. Η έκθεση το τοποθετεί γύρω στις 5:30 π.μ. και η γειτόνισσα άκουσε φωνές γύρω στις 5. Το Diario UNO (2017) γράφει ότι ο Geldof το περιέγραψε ως λογικό, κάτι που αντιφάσκει με την έκθεση, όπου ο ίδιος λέει «επιθετικός, υβριστικός και απειλητικός».
• Οι ουσίες. Η έκθεση ονομάζει αλκοόλ, κοκαΐνη, Prozac και «άλλα φάρμακα με συνταγή». Η εισαγωγή του Daily Mail προσθέτει κωδεΐνη, Valium και βενζοδιαζεπίνες, που δεν αναφέρονται στο κείμενο της έκθεσης.
• Οι στάχτες. Η Wikipedia γράφει ότι χωρίστηκαν σε τρία μέρη, με ένα στο Forest Lawn Memorial Park στο Hollywood Hills της Καλιφόρνιας. Η επίσημη σελίδα των INXS γράφει ότι σκορπίστηκαν στον Rose Bay του Σίδνεϊ.

Η κηδεία και οι στάχτες

Η κηδεία έγινε στις 27 Νοεμβρίου 1997 στον καθεδρικό ναό St Andrew’s του Σίδνεϊ, με περίπου 600 άτομα, και μεταδόθηκε ζωντανά από την αυστραλιανή τηλεόραση. Ο Nick Cave τραγούδησε το «Into My Arms» και ζήτησε να κλείσουν οι κάμερες. Καθώς το φέρετρο έβγαινε, ακούστηκε το «Never Tear Us Apart», κατά τη Wikipedia.

Για τις στάχτες υπήρξε διαφωνία ανάμεσα στην οικογένεια και στην Yates γύρω από την αποτέφρωση. Κατά τη Wikipedia, χωρίστηκαν σε τρία μέρη. Το μερίδιο του πατέρα σκορπίστηκε στον Rose Bay, στο λιμάνι του Σίδνεϊ, στις 22 Ιανουαρίου 1998, την ημέρα που θα έκλεινε τα 38. Η Yates κράτησε το δικό της σε ένα μαξιλάρι.

Μνημείο υπάρχει στο Northern Suburbs Memorial Gardens στο North Ryde, αλλά το Find a Grave το χαρακτηρίζει κενοτάφιο, χωρίς σωρό ή στάχτες στον χώρο.

Μετά το 1997: η Yates, η Tiger Lily και το Mystify

Η Paula Yates πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 2000 από τυχαία υπερβολική δόση ηρωίνης. Ο Geldof ανέλαβε την επιμέλεια της Tiger Lily και την υιοθέτησε το 2007, αλλάζοντας το επώνυμό της σε Hutchence-Geldof, παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας και της αδελφής του Hutchence. Μια ημιτελής σόλο δουλειά του ολοκληρώθηκε από φίλους και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1999, κατά την επίσημη σελίδα των INXS.

Το 2019 ο Richard Lowenstein, που είχε σκηνοθετήσει βίντεο των INXS, έβγαλε το Mystify: Michael Hutchence, με ηχητικές συνεντεύξεις των αδελφών του, των μελών των INXS, των Helena Christensen και Kylie Minogue και του Bono. Ο ίδιος είπε ότι η ιστορία του Hutchence «έχει αξιοποιηθεί εμπορικά», από ταμπλόιντ και από την προώθηση του καταλόγου του, κατά το The New Daily.

Τρεις παρανοήσεις

«Ήταν ατύχημα». Η εκδοχή προέρχεται από την Yates και απορρίφθηκε από τον coroner, από την αστυνομία και, κατά τον Lowenstein, και από τη νεκροψία. Η επίσημη κρίση το αποκλείει, παρότι στο αίμα βρέθηκαν αλκοόλ και ουσίες.

«Τον σκότωσε κάποιος». Η αστυνομία είπε εξαρχής ότι δεν υπήρχαν ύποπτες περιστάσεις και ο coroner έγραψε ότι ήταν βέβαιος πως δεν είχε εμπλακεί κανείς άλλος. Καμία πηγή που έλεγξα δεν στηρίζει ανθρωποκτονία.

«Ευθύνεται ο Geldof». Ο coroner συμπεριέλαβε τη διαμάχη για την κόρη τους ανάμεσα στους παράγοντες που επιβάρυναν την ψυχική του κατάσταση. Δεν έκρινε ότι κάποιος είχε ευθύνη. Η Yates είχε πρώτα κατηγορήσει τον Geldof, και αυτό είναι ισχυρισμός της, όχι εύρημα.

Λιγότερο γνωστά στοιχεία

• Η παιδική του ηλικία. Γεννήθηκε στο Σίδνεϊ στις 22 Ιανουαρίου 1960, ως Michael Kelland John Hutchence. Η οικογένεια μετακόμισε στο Χονγκ Κονγκ, όπου πήγε στο σχολείο Beacon Hill στο Kowloon Tong. Επέστρεψαν στο Σίδνεϊ το 1972, κατά την επίσημη σελίδα των INXS.
• Πώς μπήκε στη μπάντα. Στο λύκειο Davidson, ο Andrew Farriss τον υπερασπίστηκε όταν τον εκφόβιζαν, έγιναν κολλητοί και ο Farriss τον κάλεσε στο συγκρότημά του, τους Doctor Dolphin.
• Η φωνή του. Η ίδια σελίδα του αποδίδει εύρος από το B1 ως το F#5.
• Οι φίλοι του. Ο Nick Cave ήταν φίλος του και τραγούδησε στην κηδεία. Τραγούδια για εκείνον έγραψαν οι Duran Duran, οι Smashing Pumpkins, οι The Church, οι U2, η Kylie Minogue και οι Berlin.
• Η έκθεση του 2017. Ο coroner Derrick Hand αποσύρθηκε το 2000, μετά από καριέρα 47 ετών. Η πλήρης έκθεσή του δημοσιεύτηκε είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο, κατά το Express Digest.
• Η οικογένεια. Ο πατέρας του, Kel, πέθανε το 2002 και η μητέρα του, Patricia Glassop, το 2010, κατά το Find a Grave και το Express Digest.
• Οι στίχοι στο μπλοκ. Το 2017 το δίκτυο Seven παρουσίασε στο ντοκιμαντέρ Michael Hutchence: The Last Rockstar χειρόγραφους στίχους σε κίτρινο μπλοκ δίπλα στο κρεβάτι, γραμμένους, κατά το Marie Claire, τη νύχτα του θανάτου. Ο φίλος του Nick Egan τους χαρακτήρισε «σχεδόν σημείωμα αυτοκτονίας». Είναι άποψη φίλου και όχι εύρημα της έκθεσης.

Χρονολόγιο

• 22/01/1960: Γεννιέται στο Σίδνεϊ.
• Αύγουστος 1992: Η επίθεση στην Κοπεγχάγη και ο τραυματισμός στο κεφάλι.
• Δεκέμβριος 1995: Του χορηγείται για πρώτη φορά Prozac στο Λονδίνο.
• 22/07/1996: Γεννιέται η κόρη του, Tiger Lily.
• 17/10/1997: Τον βλέπει ο ψυχίατρος Mark Collins για ήπια κατάθλιψη.
• 21/11/1997: Πρόβα, δείπνο με τον πατέρα του και παρέα στο δωμάτιο ως τις 5 περίπου το πρωί.
• 22/11/1997, 9:38–9:54: Τα μηνύματα στη Troup και το τηλεφώνημα στη Bennett.
• 22/11/1997, 11:50: Ο εντοπισμός στο Δωμάτιο 524.
• 27/11/1997: Η κηδεία στον St Andrew’s του Σίδνεϊ.
• 22/01/1998: Σκορπίζεται το μερίδιο του πατέρα στον Rose Bay.
• 06/02/1998: Η έκθεση του coroner Derrick Hand.
• Οκτώβριος 1999: Κυκλοφορεί ο ημιτελής σόλο δίσκος του.
• 17/09/2000: Πεθαίνει η Paula Yates.
• 2007: Ο Geldof υιοθετεί την Tiger Lily.
• 2019: Κυκλοφορεί το Mystify: Michael Hutchence.

Αν χρειάζεσαι βοήθεια

Αν σκέφτεσαι να βλάψεις τον εαυτό σου ή ανησυχείς για κάποιον, στην Ελλάδα λειτουργεί η Γραμμή 1018, 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα, για την πρόληψη της αυτοκτονίας, κατά το findahelpline.com. Σε άμεσο κίνδυνο καλείς το 112.

Για παρόμοιες ιστορίες δες τις τελευταίες στιγμές διάσημων, τους τραγικούς θανάτους, τους τραγουδιστές, τους τάφους διάσημων και τους διάσημους που πέθαναν.

Συχνές ερωτήσεις